undercut [ˌʌndəˈkʌt] v. (undercut) прадава́ць танне́й (у параўнанні з канкурэнтам); збіва́ць цану́;

undercut smb.’s authority падрыва́ць чый-н. аўтарытэ́т

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ошара́шивать несов., разг.

1. (сильно ударять) ашало́мліваць, аглуша́ць;

2. (озадачивать) бянтэ́жыць, збянтэ́жваць, збіва́ць з панталы́ку;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

совраща́ть несов.

1. (сбивать с правильного пути) зво́дзіць, збіва́ць з пра́вільнага шля́ху;

2. (соблазнять) спакуша́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Кубла́чыцьзбіваць, скручваць, камячыць (пра пасцель)’ (ТС). Ці не кантамінацыя кубліць (гл.) і кудлацець (гл.)

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Дэтанава́цьзбіваць з толку, перабіваць; бянтэжыць’ (Нас.). З польск. detonować ’тс’ (< лац. detonāre). Гл. Кюнэ, Poln., 54.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

rreführen аддз., vt уво́дзіць у зман, збіва́ць з тро́пу

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

малаці́ць

1. drschen* vt;

2. разм. (біць, стукаць) schlgen* vt, klpfen vi; drschen* vt, prügeln vt (збіваць, біць)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Маньце́ль, маньцю́к ’манюка’ (докш., Янк. Мат.; Шат.; бар., Сл. ПЗБ). Да польск. mancić ’падманьваць, дурманіць, збіваць з панталыку, марочыць галаву’, ’высмейваць’, ’вымантачваць’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

thrash [θræʃ] v. біць, збіва́ць; паганя́ць пу́гай; сцяба́ць бізуно́м

thrash out [ˌθræʃˈaʊt] phr. v. грунто́ўна абмярко́ўваць;

They thrashed out a solution. Яны грунтоўна выпрацавалі рашэнне.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Та́ніць ’прадаваць танней за належнае’ (Байк. і Некр.), тані́ць ’паніжаць цану’ (Сцяшк.), ’збіваць кошт, цаніць затанна’ (Нас.), та́ніцца ’танна аддаваць пры пакупцы’ (Нас.). Гл. танны.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)