упра́ўны разм. behänd(e), flink, fix (жвавы, кемлівы); rührig (рухавы); ánstellig (спрытны)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Жвяле́ць ’жвавець’ (мсцісл., Юрч.) і вытворныя жвяла, жвялей, жвяласць Лаўчутэ лічыць утворанымі на аснове літ. запаз. žvaléti ’бадрыцца’, žvalùs ’жвавы’ (Baltistica, VI, 2, 199). Літ. уздзеянне на бел. формы з ‑л‑ не выключана (гл. жвавы, дзе і форма жвалы), хаця форма жвалы (і ўкр. жвалий) ’жвавы’ можа тлумачыцца і як вынік варыянтнасці суфікса ‑ав‑/‑ал‑. Пры тлумачэнні мяккасці ‑в‑ трэба ўлічыць аналагічныя адносіны ў жвакаць — жвякаць, а таксама магчымасць уздзеяння антанімічнага вялы (жвавы — вялы — жвялы). Магчыма і зваротнае ўздзеянне бел. семантыкі на літ.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

sprightly

[ˈspraɪtli]

adj.

жывы́, ціка́вы, займа́льны; жва́вы, вясёлы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

жва́ва нареч.

1. жи́во; оживлённо;

2. ре́зво;

3. прово́рно; расторо́пно; шу́стро;

1-3 см. жва́вы 1-3

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

high-spirited [ˌhaɪˈspɪrɪtɪd] adj.

1. вясёлы; жва́вы (пра чалавека)

2. жва́вая, гарэ́злівая (пра жывёліну)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

rzeźwy

1. бадзёры, жвавы, рэзвы;

2. асвяжальны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

«ДУДА́РЫКІ»,

бел. сцэнічны мужчынскі танец. Створаны ў 1960-я г. балетмайстрам І.​Серыкавым з выкарыстаннем элементаў традыц. нар. лексікі. Муз. памер ​2/4. Тэмп жвавы. Мае гумарыстычны характар, выконваецца любой колькасцю ўдзельнікаў, якія па чарзе саліруюць, імітуючы ігру на дудцы, выяўляючы сваю вынаходлівасць, дасціпнасць, уменне весяліць народ. Насычаны тэхнічна складанымі рухамі.

Літ.:

Алексютович Л.К. Белорусские народные танцы, хороводы, игры. Мн., 1978. С. 339—353.

Л.​К.​Алексютовіч.

т. 6, с. 253

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ре́звый

1. (о человеке) жва́вы, гарэ́злівы; (шаловливый) дураслі́вы, сваво́льны;

2. (быстрый в беге) шпа́ркі.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

за́сцежка, ‑і, ДМ ‑жцы; Р мн. ‑жак; ж.

Тое, што і зашпілька. Маленькі жвавы Прэдка ў спартыўнай лёгкай куртачцы, расхрыстанай на ўсю засцежку-маланку, збянтэжана зірнуў на Бялоцкага. Дуброўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Матарны́ ’жвавы, лоўкі’ (КТС, Дунін–Марцінкевіч). Да маторны (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)