Originál n -s, -e

1) арыгіна́л, аўтэ́нтык

2) арыгіна́л, дзіва́к

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

шаляні́ца, ‑ы, м. і ж.

1. Безразважны чалавек; дзівак. — Пусці!.. Ах!.. А няхай цябе з маладзіцаю! От шаляніца, чуць усе вантробы не вытрасла, — злаваўся нарокам Сцяпан. Крапіва.

2. Дураслівы, свавольны чалавек. А гэты Юзік-шаляніца, Малы яшчэ, зусім дурніца, Так пад нагамі і таўчэцца. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

original​1 [əˈrɪdʒənl] n.

1. арыгіна́л, аўтэ́нтык (пра дакументы, мастацкія творы);

read smth. in the original чыта́ць што-н. у арыгіна́ле

2. арыгіна́л, дзіва́к; арыгіна́лка, дзіва́чка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Мудраге́ль ’круцель, хітрун, шэльма’, ’выдумшчык’, ’разумнік’ (ТСБМ, Нас., Гарэц.), ’дзівак, камедыянт’ (КЭС, лаг.), ’мудрэц, педант’ (кобр., КЭС). Укр. мудраге́ль, мудраг̌ель. Польск. mędrohel, mudrahel з укр. (Варш. сл., 2, 934). Міхневіч (БЛ, 1, 72) выдзяляе нізку суфіксаў ‑ага, ‑ель. Можна, аднак, разглядаць бел. мудрагель як кантамінаванае ўтварэнне ад экспрэсіўных: бел. ⁺мудра́га (< mǫdręga) і польск. mędrala, mądrela.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

арыгіна́л, ‑а, м.

1. Тое, што з’яўляецца прадметам узнаўлення, капіравання, спісвання і пад.; проціл. копія, спіс. Арыгінал карціны, рукапісу. // Тэкст, які перакладаецца на іншую мову. Блізкасць перакладу да арыгінала. Чытаць у арыгінале. // Спец. Рукапіс, з якога робіцца набор. Вычытаць арыгінал.

2. Непадобны да іншых (пра чалавека); дзівак.

[Ад лац. originalis — першапачатковы.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

арыгіна́л м.

1. Originál n -s, -e; Úrschrift f -, -en;

2. (пра чалавека – дзівак) Originál n; Sónderling m -s, -e; ein kómischer Kauz

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Christ ['krist] m -en, -en хрысція́нін;

ein wúnderlicher ~ дзіва́к, дзі́ўны чалаве́к, арыгіна́л

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Jeck m -en, -en дыял.

1) франт, зух

2) ду́рань, дзіва́к

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

при́дурь ж., разг. / с при́дурью а) (глуповатый) прыдуркава́ты; б) (с причудами, со странностями) дзіва́к, -ка́ м.; в) (норовистый — о лошади) нараві́сты.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вар’я́т м.

1. (псіхічна хворы) Írrsinnige (sub) m -n, -n, Wáhnsinnige (sub) m -n, -n, Verrückte (sub) m -n, -n;

2. (дзівак) verschróbener Sónderling

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)