прыту́льваць несов.

1. (да каго, чаго) прижима́ть (к кому, чему); прислоня́ть (к чему);

2. перен. дава́ть прию́т, пригрева́ть;

3. (прятать, защищать) укрыва́ть;

1-3 см. прытулі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перабаўля́ць I несов., разг. (лишнее) передава́ть; дава́ть бо́льше, чем сле́дует

перабаўля́ць II несов., разг.

1. переправля́ть;

2. (в другое место) перета́скивать, передвига́ть;

1, 2 см. пераба́віць II

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Aes debitorem leve, grave inimicum facit

Невялікі доўг робіць даўжніком, а вялікі ‒ ворагам.

Небольшой долг делает должником, а большой ‒ врагом.

бел. Калі хочаш пасварыцца, дык пазыч грошай. Хочаш прыяцеля страціць, а ворага нажыць ‒ грошы пазыч. Не пазычай, то не будзеш мець ворагаў.

рус. В долг давать ‒ дружбу терять. Хочешь врага нажить ‒ займи денег. При одалживании ‒ друг, при отдаче ‒ враг.

фр. Amis au prêter, ennemi(s) au rendre (При одалживании ‒ друг, при отдаче ‒ враг).

англ. He that goes borrowing, goes sorrowing (Кто идёт занимать, идёт путём беды).

нем. Borgen macht Sorgen (Долг доставляет заботы). Leihen macht Freundschaft, Mahnen Feindschaft (Одалживание создаёт дружбу, напоминание ‒ вражду).

Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)

заве́шваць несов.

1. (закрывать, повесив что-л.) заве́шивать, задёргивать; (шторой) зашто́ривать; (занавеской) занаве́шивать;

2. (вешая, закрывать сплошь) заве́шивать, уве́шивать;

3. (давать возможность повиснуть) зацепля́ть;

1-3 см. заве́сіць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

усо́ўваць несов.

1. вдвига́ть; всо́вывать;

2. вдева́ть;

3. всо́вывать, засо́вывать;

4. вставля́ть;

5. (засовывать куда-л. край чего-л.) заправля́ть;

6. разг. (давать в руки) сова́ть;

1-6 см. усу́нуць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ука́зывать несов.

1. (показывать) пака́зваць; (обращать внимание, отмечать — ещё) зазнача́ць; (называть) называ́ць;

2. (разъяснять) раска́зваць, растлума́чваць; (давать наставления, учить — ещё) ука́зваць, навуча́ць;

3. (устанавливать, определять, называть, намечать) вызнача́ць, прызнача́ць, называ́ць; см. указа́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прытры́мліваць несов.

1. (поддерживая, не давать упасть) приде́рживать;

2. (приостанавливать, замедлять движение) приде́рживать, приуде́рживать;

3. (приостанавливать, отсрочивать что-л.) заде́рживать;

4. (приберегать, не пускать в оборот) приде́рживать;

1-4 см. прытрыма́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

упуска́ць несов.

1. (давать входить, проникать) впуска́ть;

2. упуска́ть; (не удержав в руках — ещё) роня́ть;

3. перен. теря́ть, упуска́ть;

4. (в приготовленное место) вде́лывать; (плотн. — ещё) вре́зывать;

1-4 см. упусці́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

предоставля́ть несов.

1. (давать в пользование чего-л., давать возможность обладания) дава́ць; аддава́ць; уступа́ць;

предоставля́ть возмо́жность дава́ць магчы́масць;

предоставля́ть ме́сто дава́ць ме́сца;

предоставля́ть свою́ кварти́ру в чьё-л. распоряже́ние аддава́ць (уступа́ць) сваю́ кватэ́ру ў чыё-не́будзь распараджэ́нне;

2. (давать возможность делать что-л., распоряжаться чем-л.) дава́ць (магчы́масць, пра́ва, дазво́л і да таго́ падо́бнае); пакіда́ць; дазваля́ць;

предоставля́ть все удо́бства дава́ць усе́ выго́ды;

предоставля́ть вы́бор дава́ць магчы́масць (пра́ва) выбіра́ць (вы́браць);

предоставля́ть реше́ние вопро́са кому́-л. пакіда́ць вырашэ́нне пыта́ння на каго́е́будзь, дава́ць магчы́масць (пра́ва) вы́рашыць пыта́нне каму́е́будзь;

предоставля́ть чьему́-л. усмотре́нию пакіда́ць на чыё-не́будзь меркава́нне (вырашэ́нне);

предоставля́ть до́брой во́ле пакіда́ць на до́брую во́лю;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

доставля́ть несов.

1. (препровождать) дастаўля́ць;

доставля́ть това́р дастаўля́ць тава́р;

2. (предоставлять, давать) дава́ць;

доставля́ть возмо́жность дава́ць магчы́масць;

3. (причинять) прычыня́ць, рабі́ць; прыно́сіць; дава́ць;

доставля́ть беспоко́йство прычыня́ць (рабі́ць) кло́пат (турбо́ты);

доста́влять удово́льствие дава́ць задавальне́нне;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)