пару́чнік, -а,
У царскай арміі: афіцэрскі чын, рангам
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пару́чнік, -а,
У царскай арміі: афіцэрскі чын, рангам
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
аятала́, ‑ы,
У мусульманскай рэлігіі —
[Ад перс.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
імператры́ца, ‑ы,
1.
2. Жонка імператара.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пілата́ж, ‑у,
Майстэрства кіравання самалётам або іншым лятальным апаратам, а таксама манеўраванне самалёта.
[Фр. pilotage.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
aerobatics
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
велю́р, ‑у,
1.
2. Падобная да замшы скура, з якой вырабляецца абутак.
[Ад фр. velours — аксаміт.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ВСНГ,
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
граф, ‑а,
Дваранскі тытул у дарэвалюцыйнай Расіі і Заходняй Еўропе,
[Ням. Graf.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
генера́л-пракуро́р, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
арэапа́г, ‑а,
[Грэч. Áreios págos — узгорак бога вайны Арэса ў Старажытных Афінах.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)