прыпы́нак, ‑нку,
1. Часовы перапынак у якім‑н. дзеянні, часовае спыненне чаго‑н.
2. Месца, дзе прыпыняецца трамвай, аўтобус, поезд і пад. для пасадкі і высадкі пасажыраў.
3. Месца, якое можа быць або з’яўляецца прыстанішчам, прытулкам для каго‑н.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
раён, ‑а,
1. Частка тэрыторыі, якая складае адзінае цэлае ў якіх-небудзь (эканамічных, геаграфічных і пад.) адносінах.
2. Месца, прастора, у межах якіх адбываецца якое‑н. дзеянне або на якое распаўсюджваецца дзеянне чаго‑н.
3. Адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў СССР у складзе вобласці, краю, рэспублікі, аўтаномнай вобласці, аўтаномнай акругі або ўнутры вялікага горада.
[Фр. rayon.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
суці́шыць, ‑шу, ‑шыш, ‑шыць;
1. Прывесці ў стан спакою, рассеяць хваляванне і пад.; супакоіць.
2. Паменшыць, змякчыць, зрабіць менш адчувальным.
3. Затрымаць, прыцішыць (чый‑н. ход, рух і пад.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адда́цца, ‑дамся, ‑дасіся, ‑дасца; ‑дадзімся, ‑дасцеся, ‑дадуцца,
1.
2.
3.
4.
5. Перастаць злавацца, упарціцца; здацца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прае́хаць, ‑еду, ‑едзеш, ‑едзе;
1. Перамясціцца ў якім‑н. напрамку (на кані, аўтамашыне і інш.).
2.
3. Праехацца, пракаціцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рог 1, ‑а,
1. Цвёрды выраст з касцявога рэчыва на галаве ў некаторых жывёл.
2. Музычны або сігнальны інструмент у выглядзе сагнутай трубы з расшыраным канцом.
3. Востры загнуты канец чаго‑н.
•••
рог 2, ‑а;
1. Месца, дзе сыходзяцца, сутыкаюцца два знешнія бакі аднаго прадмета; вугал.
2. Месца, дзе збягаюцца дзве перпендыкулярныя вуліцы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
МАЛАДЗЕ́ЧНА,
горад
Упершыню ўпамінаецца 16.12.1388. З 1413 у Віленскім
Прадпрыемствы
У 19 ст. ў М. былі 4 вуліцы, якія разыходзіліся крыжападобна. Хуткі рост М. пачаўся ў сувязі з буд-вам Лібава-Роменскай чыгункі (1873). У 1907 пабудаваны мураваны
У
Муз. жыццё горада сканцэнтравана пераважна вакол Маладзечанскага музычнага вучылішча. У М. працуюць Маладзечанскі гарадскі сімфанічны аркестр, Мінскі абласны камерны хор «Санорус», шматлікія калектывы
Літ.:
Каханоўскі Г.А. Маладзечна:
Яго ж. Даследаванне пра заходнебеларускі тэатр // Полымя 1971. № 2.
Г.А.Каханоўскі (
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
чарга́, ‑і,
1. Пэўны парадак, паслядоўнасць у адбыванні чаго‑н.
2. Чыё‑н. месца ў якой‑н. чарговасці, права каго‑н. дзейнічаць адпаведна чарговасці.
3. Група людзей, якія чакаюць атрымання чаго‑н. у парадку чарговасці і размяшчаюцца звычайна адзін за адным.
4. Пэўная колькасць патронаў, снарадаў, выпушчаная аўтаматычнай зброяй за адзін прыём.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падысці́, падыду, падыдзеш, падыдзе;
1. Ідучы, наблізіцца да каго‑, чаго‑н.
2. Прайсці крыху.
3. Прыблізіцца да чаго‑н., дайсці да мяжы чаго‑н. (пра дарогу, раку, ваду і пад.).
4.
5. Здолець заваяваць чыё‑н. давер’е, выклікаць прыхільнасць каго‑н. да сябе.
6. Падняцца, павялічыцца (пра цеста).
7. Быць прыдатным, адпаведным каму‑, чаму‑н. па сваіх памерах, якасці, форме.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
з (перад некаторымі спалучэннямі зычных — са),
I. з
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10. Абазначае выдзяленне часткі якога
11.
12. Абазначае ўласцівасць чаго
13. Абазначае змяненне, ператварэнне чаго
14. На аснове чаго
15. З прычыны, у выніку чаго
16. Пры дапамозе чаго
II. з
III. з
1. Указвае на сумеснасць, удзел у адным і тым жа дзеянні або стане дзвюх ці больш асоб, прадметаў, а таксама на суправаджэнне адной асобы ці прадмета іншымі пры ажыццяўленні якога
2. Указвае на злучэнне, змацаванне аднаго і другога, а таксама на сумежнасць, блізкасць.
3. Указвае на наяўнасць чаго
4.
5.
6. Указвае на асобу ці прадмет, на якія распаўсюджваецца дзеянне, стан.
7.
8.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)