від моста, асн. нясучай канструкцыяй якога з’яўляецца гнуткі элемент (канат, метал. кабель, ланцуг і інш.), замацаваны на канцах і падвешаны на пілоны (вежы). Успрымае ў асноўным расцягвальныя намаганні. Праезная ч. ў выглядзе фермы або бэлькі жорсткасці мацуецца да нясучай канструкцыі. Пралёты пабудаваных вісячых мастоў перавышаюць 1000 м (напр., сярэдні пралёт вісячага моста ў бухце каля Нью-Йорка 1298 м). Разнавіднасць вісячага моста — вантавы мост.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Вірхняк ’бэлька’ (карм., Мат. Гом.). Да вярхня́к (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
кі́льсан
(англ. keelson)
падоўжная бэлька на судне, якая размешчана зверху шпангоўтаў паралельна кілю.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
флор
(англ. floor)
папярочная бэлька на дне судна, да канцоў якой мацуюцца шпангоўты.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
dyl
м. дылёўка; бэлька;
dać ~a разм. даць драла (лататы)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
girder
[ˈgɜ:rdər]
n.
апо́рная бэ́лька(у буды́нках, для сто́лі), тра́ма f.; (для да́ху) кла́дзіна f.; (для мо́сту) падва́ліна f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
фларты́мберс
(англ. floortimber, ад floor = падлога + timber = бэлька)
ніжняя частка шпангоўта на драўляным судне.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Бэ́йла: пʼяны, як бэйла (Клім.). Запазычанне з польск.pijany jak bela (дзе bela ’пакунак’ < ням.Ballen; аб польск. слове гл. Брукнер, 20). Сюды ж, мабыць, і ўкр.дыял.бейла ’дурань, асталоп’. Польск.bela можа быць скарачэннем і ад belka ’бэлька’ (параўн. укр.напивсь, як бэлька).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
то́птымберс
(англ. toptimbers, мн. ад toptimber = верхняя бэлька)
мар. верхняя частка шпангоўта на драўляным судне.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
КАМПАЗІ́ТНЫ О́РДЭР,
адзін з арх.ордэраў. Склаўся ў архітэктуры Стараж. Рыма. На Беларусі з 18 ст. вядомы яго разнастайныя варыяцыі. Нясучыя часткі — ствол калоны (аздоблены канелюрамі) з капітэллю і базай. Капітэль К.о. спалучае ніжнюю частку капітэлі карынфскага ордэра і іанічнай валюты. Над капітэллю — прафіляваная пліта абак, квадратная ў плане са зрэзанымі вугламі і ўвагнутымі бакамі. Над абакам — бэлька (архітраў), падзеленая на З паласы (фасцыі). Над архітравам фрыз, над якім выступаюць адна над адной паліцы карніза, дэкарыраванага мадульёнамі. Выкарыстоўваўся ў грамадз., культавай, палацавай архітэктуры барока, класіцызму і архітэктуры 1950-х г.
В.Ф.Валошын, С.А.Сергачоў.
Кампазітны ордэр. Капітэль порціка Гомельскага палаца.
