Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
шве́лер
(ням. Schweller)
стальная бэлька, якая мае ў сячэнні форму літары П.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Вірхняк ’бэлька’ (карм., Мат. Гом.). Да вярхня́к (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
кі́льсан
(англ. keelson)
падоўжная бэлька на судне, якая размешчана зверху шпангоўтаў паралельна кілю.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
флор
(англ. floor)
папярочная бэлька на дне судна, да канцоў якой мацуюцца шпангоўты.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
КАМПАЗІ́ТНЫ О́РДЭР,
адзін з арх.ордэраў. Склаўся ў архітэктуры Стараж. Рыма. На Беларусі з 18 ст. вядомы яго разнастайныя варыяцыі. Нясучыя часткі — ствол калоны (аздоблены канелюрамі) з капітэллю і базай. Капітэль К.о. спалучае ніжнюю частку капітэлі карынфскага ордэра і іанічнай валюты. Над капітэллю — прафіляваная пліта абак, квадратная ў плане са зрэзанымі вугламі і ўвагнутымі бакамі. Над абакам — бэлька (архітраў), падзеленая на З паласы (фасцыі). Над архітравам фрыз, над якім выступаюць адна над адной паліцы карніза, дэкарыраванага мадульёнамі. Выкарыстоўваўся ў грамадз., культавай, палацавай архітэктуры барока, класіцызму і архітэктуры 1950-х г.
В.Ф.Валошын, С.А.Сергачоў.
Кампазітны ордэр. Капітэль порціка Гомельскага палаца.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
dyl
м. дылёўка; бэлька;
dać ~a разм. даць драла (лататы)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
girder
[ˈgɜ:rdər]
n.
апо́рная бэ́лька(у буды́нках, для сто́лі), тра́ма f.; (для да́ху) кла́дзіна f.; (для мо́сту) падва́ліна f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
фларты́мберс
(англ. floortimber, ад floor = падлога + timber = бэлька)
ніжняя частка шпангоўта на драўляным судне.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
МОСТколавых машын,
элемент хадавой часткі, які ўспрымае і перадае на раму (ці кузаў) намаганні, што дзейнічаюць на колы машыны. У залежнасці ад функцыі колаў адрозніваюць М вядучыя (перадаюць вярчальны момант колам), кіроўныя (забяспечваюць паварот машыны), камбінаваныя (вядучыя і кіроўныя адначасова; могуць уключацца ў работу, напр., пры павелічэнні нагрузкі) і апорныя напр., у прычэпах); у залежнасці ад тыпу падвескі бываюць разразныя (пры незалежнай падвесцы колаў) і неразразныя (пры залежнай падвесцы). Вядучы М. — пустацелая бэлька (найб. пашырана), па канцах якой устаноўлены вядучыя колы, а ўнутры — элементы трансмісіі (галоўная перадача, дыферэнцыял, паўвосі). Кіроўны М. складаецца з бэлькі, што злучае колы, і дэталяў паваротнага механізма. Гл. таксама Задні мост, Пярэдні мост.
