карт-бла́нш

(фр. carte blanche = белы аркуш)

1) чысты бланк, падпісаны асобай, якая дае іншай асобе права запоўніць яго;

2) перан. неабмежаванае паўнамоцтва.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

inlay

1. [ɪnˈleɪ]

v., -laid, -laying

1) уклада́ць, устаўля́ць

2) інкрустава́ць

2. [ˈɪnleɪ]

n.

1) інкруста́цыя f.

2) уста́ўлены а́ркуш або́ малю́нак у кні́гу

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

drukarski

друкарскі;

arkusz drukarski — друкарскі аркуш;

błąd drukarski — друкарская памылка;

chochlik drukarski — памылка друку

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

płachta

ж. полка; палотнішча; радно; радніна;

płachta papieru — вялікі аркуш паперы;

czerwona płachta — чырвоная ануча

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ін-фо́ліо

(лац. in folio = літар. у аркуш)

фармат кнігі, альбома або іншага выдання, калі старонка складае палавіну стандартнага папяровага аркуша (гл. таксама фаліянт 1).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

signature

[ˈsɪgnətʃər]

n.

1) по́дпіс -у m.

2) Mus. ключ -а́ m.

3) Print.

а) сыгнату́ра f.

б) а́ркуш -а m.

4) Radio пазыўна́я мэлёдыя

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

sheet [ʃi:t] n.

1. по́сцілка, прасціна́

2. а́ркуш (паперы), ліст (шкла)

3. паве́рхня (вады), шыро́кая пало́ска;

a sheet of snow сне́жнае по́крыва;

The rain came down in sheets. Дождж ліў як з вядра.

♦

as white as a sheet бле́дны як палатно́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

сшы́так, ‑тка, м.

1. Сшытыя, у вокладцы, лісты чыстай паперы для пісьма, малявання. Вучнёўскія сшыткі. Агульны сшытак. □ Салдат даў хлопцу ў рукі тоўсты, з цвёрдай вокладкай сшытак. Навуменка. Аленка дастала сшытак са сваімі рысункамі. Колас. // Нясшытыя лісты пісчай паперы, складзеныя разам.

2. Складзены, але не разрэзаны друкаваны аркуш у кнізе, брашуры і пад.

3. Асобны выпуск перыядычнага выдання або друкаванага твора, які выходзіць па частках. Першы сшытак этымалагічнага слоўніка. // Невялікі зборнік нот.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фальцава́ць

(ням. falzen = згібаць)

1) змацоўваць тонкія металічныя лісты адгінаннем і сумесным абцісканнем іх краёў;

2) выбіраць (выдзёўбваць) пазы ўздоўж краю дошак, брусоў;

3) згінаць, згортваць папяровы аркуш у адпаведным парадку.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

sheet

[ˈʃi:t]

n.

1) по́сьцілка, прасьціна́ f., прасьціра́дла n.

2) ліст -а́ m. (шкла, мэта́лу), а́ркуш (папе́ры)

3) informal газэ́та f.

4) пласт -у m.

a sheet of ice — пласт лёду

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)