Ларне́т ’род манокля ў аправе’, ’складныя акуляры з ручкай’ (ТСБМ). Паводле Крукоўскага (79), з рус. мовы. Зах.-бел. дыялектны варыянт лёрнэт — з польск.lornet(k)a. Крыніцай запазычання з’яўляецца франц.lorgnette ’аптычнае прыстасаванне для назірання прадметаў, якія знаходзяцца збоку’ < lorgner ’глянуць, паглядзець’ (Фасмер, 2, 520; Слаўскі, 4, 333).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
насо́ўка, ‑і, ДМ ‑соўцы; Рмн. ‑совак; ж.
Разм. Невялікая хустачка, прызначаная для выцірання носа або твару; насавая хустачка. Працерці насоўкаю акуляры. □ Кірыла дастаў насоўку і пачаў старанна выцірацца.Шамякін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пенснэ́
(фр. pince-nez, ад pincer = зашчаміць + nez = нос)
акуляры без дужак, якія трымаюцца на пераноссі пры дапамозе спружынкі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
рагавы́I (з рагавога рэчыва) aus Horn, Horn-;
рагавыя акуля́ры Hórnbrille f -, -n;
рагава́я абало́нка Hórnhaut f -
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ружо́вы (о цвете, окраске) ро́зовый;
◊ глядзе́ць праз ~выя акуля́ры — смотре́ть сквозь ро́зовые очки́;
у ~вым святле́ — в ро́зовом све́те
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
КАТАРА́КТА (ад грэч. katarrhaktēs вадаспад),
хвароба вачэй, якая характарызуецца памутненнем крышталіка. Бывае прыроджаная і набытая.
Прыроджаная К. развіваецца ў перыяд унутрывантробны. найчасцей не большае ў памерах (К., не здольная прагрэсіраваць). Лакалізуецца на пярэдняй або задняй паверхні крышталіка ці ў яго асобных слаях. Найчасцей бывае набытая К., пры якой памутненне паступова павялічваецца да поўнай непразрыстасці крышталіка. Бывае старэчая і К., якая ўзнікае пры агульных хваробах арганізма (напр., цукр. дыябет), прафес. шкоднасцях, мех. пашкоджаннях (траўматычная К.), паталаг. працэсах у воку. Пры пашкоджанні крышталіка прамянёвай энергіяй узнікае прамянёвая К. Лячэнне хірург., пасля — акуляры.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
zginąć
zgin|ąć
зак.
1. загінуць;
2. прапасці, знікнуць;
~ęły mi okulary — зніклі (прапалі) мае акуляры; я згубіў свае акуляры
marnie ~ąć — дрэнна скончыць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
чы́сцец, ‑стца, м.
Тое, што і чысцілішча. /увобразнымужыв.Зараз Жывень умеў ужо разбірацца ў падзеях. Жыццё моцна памяла яго, прапусціўшы праз вялікі маральны чысцец, зняло з вачэй ружовыя акуляры і загартавала характар.Майхровіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
rose-coloured[ˈrəʊzˌkʌləd]adj.BrE
1. ружо́вы
2. прыва́бны, прые́мны; жыццяра́дасны;
view the world through rose-coloured spectacles глядзе́ць на свет праз ружо́выя акуля́ры
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
правяра́льшчык, ‑а, м.
Разм. Той, хто правярае каго‑, што‑н. — Паштовы на Вільню?.. — абярнуўся .. [Рыгор] да правяральшчыка білетаў.Гартны.[Гарлахвацкі:] Правяральшчык знайшоўся! Я, брат, такія акуляры пастаўлю, што табе і чорнае белым пакажацца. Не такіх за нос вадзілі!Крапіва.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)