Разм. Невялікая хустачка, прызначаная для выцірання носа або твару; насавая хустачка. Працерці насоўкаю акуляры. □ Кірыла дастаў насоўку і пачаў старанна выцірацца.Шамякін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пенснэ́
(фр. pince-nez, ад pincer = зашчаміць + nez = нос)
акуляры без дужак, якія трымаюцца на пераноссі пры дапамозе спружынкі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
рагавы́I (з рагавога рэчыва) aus Horn, Horn-;
рагавыя акуля́ры Hórnbrille f -, -n;
рагава́я абало́нка Hórnhaut f -
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ружо́вы (о цвете, окраске) ро́зовый;
◊ глядзе́ць праз ~выя акуля́ры — смотре́ть сквозь ро́зовые очки́;
у ~вым святле́ — в ро́зовом све́те
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
zginąć
zgin|ąć
зак.
1. загінуць;
2. прапасці, знікнуць;
~ęły mi okulary — зніклі (прапалі) мае акуляры; я згубіў свае акуляры
marnie ~ąć — дрэнна скончыць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
чы́сцец, ‑стца, м.
Тое, што і чысцілішча. /увобразнымужыв.Зараз Жывень умеў ужо разбірацца ў падзеях. Жыццё моцна памяла яго, прапусціўшы праз вялікі маральны чысцец, зняло з вачэй ружовыя акуляры і загартавала характар.Майхровіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
rose-coloured[ˈrəʊzˌkʌləd]adj.BrE
1. ружо́вы
2. прыва́бны, прые́мны; жыццяра́дасны;
view the world through rose-coloured spectacles глядзе́ць на свет праз ружо́выя акуля́ры
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ВІ́ЦЕБСКАЯ АКУЛЯ́РНАЯ ФА́БРЫКА.
Дзейнічала ў 1892—1941 у Віцебску; першая ў Расіі ф-ка такога тыпу. Мела 10 імпартных машын-станкоў, паравую машыну (з 1910). У розны час выпускала акуляры, пенснэ, фіз., аптычныя і хірург. інструменты, павелічальнае шкло. Працавалі 125 рабочых, выпускалася прадукцыі на 115 тыс.руб. за год (1913).
У Вял. Айч. вайну ф-ка эвакуіравана ў г.п. Суксун Пермскай вобл. (Расія). Пасля вайны ў яе будынках размясціўся з-дбыт. прылад (цяпер ВА «Электравымяральнік»).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
правяра́льшчык, ‑а, м.
Разм. Той, хто правярае каго‑, што‑н. — Паштовы на Вільню?.. — абярнуўся .. [Рыгор] да правяральшчыка білетаў.Гартны.[Гарлахвацкі:] Правяральшчык знайшоўся! Я, брат, такія акуляры пастаўлю, што табе і чорнае белым пакажацца. Не такіх за нос вадзілі!Крапіва.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
hinwégsehen*vi (über A) глядзе́ць вышэ́й (над галовамі, паўз акуляры і да т.п.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)