хі́бнасць, ‑і,
1. Памылка, няправільнасць, недакладнасць.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
хі́бнасць, ‑і,
1. Памылка, няправільнасць, недакладнасць.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дэрыва́цыя, ‑і,
1. Адвод вады ад галоўнага рэчышча ракі ў бок па канапу.
2. Бакавое
3. Стварэнне новых слоў ад слова-асновы.
[Ад лац. derivatio — адвядзенне, адхіленне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
недакла́днасць, ‑і;
1. Уласцівасць недакладнага.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
отстране́ние
1.
2. (от должности) звальне́нне, -ння
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Паралі́ч ’хвароба, пры якой асобныя органы або частка цела трацяць здольнасць да адвольных рухаў’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
абера́цыя
(
1)
2)
3)
4)
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ПАГЛЫНА́ЛЬНАЯ ЗДО́ЛЬНАСЦЬ
адносіны патоку выпрамянення, што паглынаецца целам, да патоку, які падае на яго паверхню. Залежыць ад частаты выпрамянення, прыроды рэчыва, формы і т-ры цела. Калі П.з. цела ў некаторым дыяпазоне частот і
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Diskrepánz
1)
2) неадпаве́днасць; разла́д
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Áblehnung
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Áblenkung
1)
2) заба́ва
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)