адпра́ўка ж.

1. отпра́вка, отправле́ние ср., отсы́лка;

2. отпра́вка, отправле́ние ср.;

3. отпра́вка, отправле́ние ср.;

4. отсы́лка;

5. отсы́лка;

6. отпра́вка, препровожде́ние ср.;

1-6 см. адпраўля́ць 1-6

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

transmit [trænzˈmɪt] v.

1. паведамля́ць, транслі́раваць;

transmit news перадава́ць наві́ны

2. перадава́ць;

transmit a disease распаўсю́джваць хваро́бу;

transmit a tradition перадава́ць трады́цыю

3. пасыла́ць, адпраўля́ць (сігнал, пасылку)

4. phys. право́дзіць цяпло́

4. перадава́ць (сілу, рух); прапуска́ць (святло)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

schróttreif a прыда́тны (то́лькі) у металало́м;

díeser Wágen ist ~ гэ́тую машы́ну трэ́ба адпраўля́ць на металало́м

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

правасу́ддзе н. юрыд. Réchtspflege f -; Justíz f -;

адпраўля́ць правасу́ддзе Recht spréchen*, ríchten vt;

шука́ць правасу́ддзя (sein) Recht súchen, sich ans Gerícht wénden*;

уцяка́ць ад правасу́ддзя sich dem Arm der Geréchtigkeit entzíehen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

odsyłać

незак. адсылаць, адпраўляць;

odsyłać kogo od Annasza do Kajfasza — пасылаць каго ад аднаго да другога

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

інтэрды́кт

(лац. interdictum)

1) загад старажытнарымскага прэтара, які дазваляў або забараняў пэўныя дзеянні аднаму з істцоў;

2) забарона адпраўляць набажэнства, якая накладалася рымскім папам на гарады, вобласці, краіны і некаторых асоб у якасці пакарання за невыкананне рашэнняў царквы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

sénden*

(і паводле слаб. спраж.) vt

1. пасыла́ць, адпраўля́ць

2. толькі паводле слаб. спраж. перадава́ць па ра́дыё

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

адпраўле́нне ср.

1. отправле́ние, отпра́вка ж., отсы́лка ж.;

2. отправле́ние, отпра́вка ж.;

3. отправле́ние, отпра́вка ж.;

4. отсы́лка ж.;

5. отсы́лка ж.;

6. отправле́ние, препровожде́ние;

7. соверше́ние;

1-7 см. адпраўля́ць;

8. (почтовое) отправле́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

przesyłać

незак. перасылаць; пасылаць; перадаваць; адпраўляць;

przesyłać komu pozdrowienia — перадаваць каму прывітанне;

przesyłać co faksem — пасылаць што па факсе (факсам)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wyprawiać

незак.

1. адпраўляць; выпраўляць;

wyprawiać w drogę — збіраць у дарогу;

2. рабіць; чыніць; наладжваць; ладзіць;

3. вырабляць;

4. абтынкоўваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)