эквіпале́нтны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
эквіпале́нтны |
эквіпале́нтная |
эквіпале́нтнае |
эквіпале́нтныя |
| Р. |
эквіпале́нтнага |
эквіпале́нтнай
эквіпале́нтнае |
эквіпале́нтнага |
эквіпале́нтных |
| Д. |
эквіпале́нтнаму |
эквіпале́нтнай |
эквіпале́нтнаму |
эквіпале́нтным |
| В. |
эквіпале́нтны (неадуш.)
эквіпале́нтнага (адуш.) |
эквіпале́нтную |
эквіпале́нтнае |
эквіпале́нтныя (неадуш.)
эквіпале́нтных (адуш.) |
| Т. |
эквіпале́нтным |
эквіпале́нтнай
эквіпале́нтнаю |
эквіпале́нтным |
эквіпале́нтнымі |
| М. |
эквіпале́нтным |
эквіпале́нтнай |
эквіпале́нтным |
эквіпале́нтных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
эквірытмі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
эквірытмі́чны |
эквірытмі́чная |
эквірытмі́чнае |
эквірытмі́чныя |
| Р. |
эквірытмі́чнага |
эквірытмі́чнай
эквірытмі́чнае |
эквірытмі́чнага |
эквірытмі́чных |
| Д. |
эквірытмі́чнаму |
эквірытмі́чнай |
эквірытмі́чнаму |
эквірытмі́чным |
| В. |
эквірытмі́чны (неадуш.)
эквірытмі́чнага (адуш.) |
эквірытмі́чную |
эквірытмі́чнае |
эквірытмі́чныя (неадуш.)
эквірытмі́чных (адуш.) |
| Т. |
эквірытмі́чным |
эквірытмі́чнай
эквірытмі́чнаю |
эквірытмі́чным |
эквірытмі́чнымі |
| М. |
эквірытмі́чным |
эквірытмі́чнай |
эквірытмі́чным |
эквірытмі́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
эквіфіна́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
эквіфіна́льны |
эквіфіна́льная |
эквіфіна́льнае |
эквіфіна́льныя |
| Р. |
эквіфіна́льнага |
эквіфіна́льнай
эквіфіна́льнае |
эквіфіна́льнага |
эквіфіна́льных |
| Д. |
эквіфіна́льнаму |
эквіфіна́льнай |
эквіфіна́льнаму |
эквіфіна́льным |
| В. |
эквіфіна́льны (неадуш.)
эквіфіна́льнага (адуш.) |
эквіфіна́льную |
эквіфіна́льнае |
эквіфіна́льныя (неадуш.)
эквіфіна́льных (адуш.) |
| Т. |
эквіфіна́льным |
эквіфіна́льнай
эквіфіна́льнаю |
эквіфіна́льным |
эквіфіна́льнымі |
| М. |
эквіфіна́льным |
эквіфіна́льнай |
эквіфіна́льным |
эквіфіна́льных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
экзагамі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
экзагамі́чны |
экзагамі́чная |
экзагамі́чнае |
экзагамі́чныя |
| Р. |
экзагамі́чнага |
экзагамі́чнай
экзагамі́чнае |
экзагамі́чнага |
экзагамі́чных |
| Д. |
экзагамі́чнаму |
экзагамі́чнай |
экзагамі́чнаму |
экзагамі́чным |
| В. |
экзагамі́чны (неадуш.)
экзагамі́чнага (адуш.) |
экзагамі́чную |
экзагамі́чнае |
экзагамі́чныя (неадуш.)
экзагамі́чных (адуш.) |
| Т. |
экзагамі́чным |
экзагамі́чнай
экзагамі́чнаю |
экзагамі́чным |
экзагамі́чнымі |
| М. |
экзагамі́чным |
экзагамі́чнай |
экзагамі́чным |
экзагамі́чных |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
экзальтацы́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
экзальтацы́йны |
экзальтацы́йная |
экзальтацы́йнае |
экзальтацы́йныя |
| Р. |
экзальтацы́йнага |
экзальтацы́йнай
экзальтацы́йнае |
экзальтацы́йнага |
экзальтацы́йных |
| Д. |
экзальтацы́йнаму |
экзальтацы́йнай |
экзальтацы́йнаму |
экзальтацы́йным |
| В. |
экзальтацы́йны (неадуш.)
экзальтацы́йнага (адуш.) |
экзальтацы́йную |
экзальтацы́йнае |
экзальтацы́йныя (неадуш.)
экзальтацы́йных (адуш.) |
| Т. |
экзальтацы́йным |
экзальтацы́йнай
экзальтацы́йнаю |
экзальтацы́йным |
экзальтацы́йнымі |
| М. |
экзальтацы́йным |
экзальтацы́йнай |
экзальтацы́йным |
экзальтацы́йных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
экзарацы́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
экзарацы́йны |
экзарацы́йная |
экзарацы́йнае |
экзарацы́йныя |
| Р. |
экзарацы́йнага |
экзарацы́йнай
экзарацы́йнае |
экзарацы́йнага |
экзарацы́йных |
| Д. |
экзарацы́йнаму |
экзарацы́йнай |
экзарацы́йнаму |
экзарацы́йным |
| В. |
экзарацы́йны (неадуш.)
экзарацы́йнага (адуш.) |
экзарацы́йную |
экзарацы́йнае |
экзарацы́йныя (неадуш.)
экзарацы́йных (адуш.) |
| Т. |
экзарацы́йным |
экзарацы́йнай
экзарацы́йнаю |
экзарацы́йным |
экзарацы́йнымі |
| М. |
экзарацы́йным |
экзарацы́йнай |
экзарацы́йным |
экзарацы́йных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
экзасаматы́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
экзасаматы́чны |
экзасаматы́чная |
экзасаматы́чнае |
экзасаматы́чныя |
| Р. |
экзасаматы́чнага |
экзасаматы́чнай
экзасаматы́чнае |
экзасаматы́чнага |
экзасаматы́чных |
| Д. |
экзасаматы́чнаму |
экзасаматы́чнай |
экзасаматы́чнаму |
экзасаматы́чным |
| В. |
экзасаматы́чны (неадуш.)
экзасаматы́чнага (адуш.) |
экзасаматы́чную |
экзасаматы́чнае |
экзасаматы́чныя (неадуш.)
экзасаматы́чных (адуш.) |
| Т. |
экзасаматы́чным |
экзасаматы́чнай
экзасаматы́чнаю |
экзасаматы́чным |
экзасаматы́чнымі |
| М. |
экзасаматы́чным |
экзасаматы́чнай |
экзасаматы́чным |
экзасаматы́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
экзістэнцы́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
экзістэнцы́йны |
экзістэнцы́йная |
экзістэнцы́йнае |
экзістэнцы́йныя |
| Р. |
экзістэнцы́йнага |
экзістэнцы́йнай
экзістэнцы́йнае |
экзістэнцы́йнага |
экзістэнцы́йных |
| Д. |
экзістэнцы́йнаму |
экзістэнцы́йнай |
экзістэнцы́йнаму |
экзістэнцы́йным |
| В. |
экзістэнцы́йны (неадуш.)
экзістэнцы́йнага (адуш.) |
экзістэнцы́йную |
экзістэнцы́йнае |
экзістэнцы́йныя (неадуш.)
экзістэнцы́йных (адуш.) |
| Т. |
экзістэнцы́йным |
экзістэнцы́йнай
экзістэнцы́йнаю |
экзістэнцы́йным |
экзістэнцы́йнымі |
| М. |
экзістэнцы́йным |
экзістэнцы́йнай |
экзістэнцы́йным |
экзістэнцы́йных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
экзістэнцыялі́сцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
экзістэнцыялі́сцкі |
экзістэнцыялі́сцкая |
экзістэнцыялі́сцкае |
экзістэнцыялі́сцкія |
| Р. |
экзістэнцыялі́сцкага |
экзістэнцыялі́сцкай
экзістэнцыялі́сцкае |
экзістэнцыялі́сцкага |
экзістэнцыялі́сцкіх |
| Д. |
экзістэнцыялі́сцкаму |
экзістэнцыялі́сцкай |
экзістэнцыялі́сцкаму |
экзістэнцыялі́сцкім |
| В. |
экзістэнцыялі́сцкі (неадуш.)
экзістэнцыялі́сцкага (адуш.) |
экзістэнцыялі́сцкую |
экзістэнцыялі́сцкае |
экзістэнцыялі́сцкія (неадуш.)
экзістэнцыялі́сцкіх (адуш.) |
| Т. |
экзістэнцыялі́сцкім |
экзістэнцыялі́сцкай
экзістэнцыялі́сцкаю |
экзістэнцыялі́сцкім |
экзістэнцыялі́сцкімі |
| М. |
экзістэнцыялі́сцкім |
экзістэнцыялі́сцкай |
экзістэнцыялі́сцкім |
экзістэнцыялі́сцкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
экзэгеты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
экзэгеты́чны |
экзэгеты́чная |
экзэгеты́чнае |
экзэгеты́чныя |
| Р. |
экзэгеты́чнага |
экзэгеты́чнай
экзэгеты́чнае |
экзэгеты́чнага |
экзэгеты́чных |
| Д. |
экзэгеты́чнаму |
экзэгеты́чнай |
экзэгеты́чнаму |
экзэгеты́чным |
| В. |
экзэгеты́чны (неадуш.)
экзэгеты́чнага (адуш.) |
экзэгеты́чную |
экзэгеты́чнае |
экзэгеты́чныя (неадуш.)
экзэгеты́чных (адуш.) |
| Т. |
экзэгеты́чным |
экзэгеты́чнай
экзэгеты́чнаю |
экзэгеты́чным |
экзэгеты́чнымі |
| М. |
экзэгеты́чным |
экзэгеты́чнай |
экзэгеты́чным |
экзэгеты́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)