Verbum

гы́ркаць

1. (пра сабаку) knúrren vi;

гы́ркаць на каго-н. тс. перан. разм. j-n ánknurren

даве́рыцца sich ánvertrauen (каму-н. D); sich verlássen* (на каго-н. auf A) (здацца на давер)

замо́віць​^II разм.:

замо́віць [закі́нуць] сло́ва за каго-н. разм. für j-n ein gútes Wort éinlegen

зрачы́ся, зрака́цца verzíchten vi (каго-н., чаго-н. auf A); sich lóssagen (von D), áufgeben* vt

інвалі́днасць ж. Invalidität [-vɑ-] f -, Verséhrtheit f -; Árbeitsunfähigkeit f -;

пераве́сці каго-н. на інвалі́днасць j-n invalidisíeren [-vɑ-]

незабы́ўны únvergesslich (пра каго-н., што-н.); únauslöschlich, únvergänglich (пра што-н.);

незабы́ўныя ўра́жанні tíefe [únvergessliche] Éindrücke

раскрыча́цца ein stárkes Geschréi erhében*, in ein Geschréi áusbrechen*;

раскрыча́цца на каго-н. j-n ánschreien* [ánbrüllen]

распяка́ць разм. (каго-н.) j-n tüchtig áuszanken, j-m den Kopf wáschen*, j-n herúntermachen

перасцерага́ць wárnen vt (ад чаго-н., каго-н. vor D); verwárnen vt; die Wárnung ergéhen lássen*

прысусе́джвацца, прысусе́дзіцца (да каго-н.) разм. sich zu j-m setzen; sich nében j-n setzen