Verbum

ángrenzen vi (an A) межава́ць, мець грані́цу (з чым-н.); прыляга́ць (да чаго-н.)

áufbäumen, sich

1) устава́ць на дыбкі́

2) (gegen A) падыма́цца, паўстава́ць (супраць чаго-н.)

beánspruchen vt патрабава́ць (чаго-н.), прэтэндава́ць (на што-н.);

viel Zeit ~ патрабава́ць шмат ча́су

befássen, sich (mit D) займа́цца (чым-н.); мець дачыне́нне (да каго-н., чаго-н.)

Béigeschmack m -(e)s пры́смак;

éinen ~ von etw. (D) háben мець пры́смак чаго́-н.

bestréichen* vt

1) нама́зваць

2) афарбо́ўваць, фарбава́ць

3) датыка́цца (да чаго-н.)

4) абстрэ́льваць

díenlich a кары́сны, патрэ́бны, прыда́тны;

zu etw. (D) ~ sein быць прыда́тным (да чаго-н.)

Éigenschaft f -, -en я́касць, уласці́васць;

in der ~ als… у я́касці каго́-н., чаго́-н.

éinverleiben vt (D) далуча́ць (да чаго-н.), уз’ядноўва́ць (з чым-н.); анексі́раваць (пра тэрыторыю)

Ékel m -s (vor D) агі́да (да чаго-н.);

zum ~ wérden абры́днуць, апры́краць; надаку́чыць