рэ́чышчавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да рэчышча. Рэчышчавая частка катлавана.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

субкантыне́нт, ‑а, М ‑нце, м.

Вялікая, геаграфічна дакладна акрэсленая частка кантынента.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

штамб, ‑а, м.

Спец. Частка ствала дрэва ад кораня да кроны.

[Ад ням. Stamm — ствол.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сац... ​1,

Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «сацыялістычны», напрыклад: сацспаборніцтва, сацрэалізм, сацбудаўніцтва.

сац... ​2,

Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «сацыяльны», напрыклад: сацзабеспячэнне, сацстрах.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ске́рца, нескл., н.

Невялікі музычны твор хуткага тэмпу. // Частка вялікага музычнага твора (сімфоніі, санаты) у такім жа тэмпе. Трэцяя частка сімфаньеты [М. Чуркіна] — скерца. У ёй выкарыстаны напевы характэрных, але вобразна кантрастных народных песень. Дубкова.

[Іт. scherzo.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

цаўё, ‑я, н.

1. Пярэдняя частка ложа стралковай зброі, на якую ўкладваецца ствол.

2. Доўгая тонкая частка чаго‑н., звычайна дзяржання. У рыдлёўцы доўгае цаўё, і Юрку ў яме з ёй цесна... Пташнікаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неад’е́мны únverrückbar; únveräußerlich; únabdingbar; integríerend;

неад’е́мнае пра́ва verbríeftes Recht;

неад’е́мная ча́стка ein integríerender [nicht wégzudenkender] Bestándteil

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

крыха́ ж. (найдрабнейшая частка) разм. Krúme f -, -n, Krümel n -s, -, Krümchen n -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пай м. эк. Ánteil m -s, -e; Teil m (частка);

кааператы́ўны пай Genóssenschaftsanteil m

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

бараба́н, -а, мн. -ы, -аў, м.

1. Ударны мембранны музычны інструмент у выглядзе шырокага цыліндра, верх і ніз якога абцягнуты скурай.

Біць у б.

2. У розных машынах і механізмах: рухомая частка, якая мае форму цыліндра (спец.).

Падаваць снапы ў б.

3. Цыліндрычная частка будынка, якая падтрымлівае купал (спец.).

|| прым. бараба́нны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)