wogégen

1. pron, adv супро́ць чаго́

2) conj у той час як; тады як

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

würdig

1. a го́дны, пава́жны, ва́рты (чаго-н.), шано́ўны

2. adv го́дна, з го́днасцю

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zúreiten*

1. vt аб’язджа́ць (каня)

2. vi (s) (D) пад’язджа́ць (верхам) (да чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zúspringen* vi (s)

1) (auf A) падско́чыць (да каго-н., чаго-н.)

2) зашчо́ўквацца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

within

[wɪˈðɪn]

1.

prep.

1) у ме́жах, на праця́гу чаго́

within the man’s powers — у ме́жах людзкі́х сі́лаў

within a week — на праця́гу ты́дня

2) у сярэ́дзіне, уну́тры чаго́

2.

adv.

1) у сярэ́дзіне, унутры́

The house has been painted within and without — Дом быў пафарбава́ны ўсярэ́дзіне й зво́нку

2) у сабе́, у душы́

to keep one’s grief within — трыма́ць свой боль у сабе́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

анёл

(польск. anioł, ад грэч. angelos = пасланец)

1) пасланец бога, якога вернікі ўяўляюць у выглядзе юнака з крыламі;

2) перан. асоба як увасабленне чаго-н. станоўчага, ідэальнага.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

брэш

(фр. brèche)

1) пралом у сцяне, корпусе карабля, зроблены снарадам, мінай і інш.;

2) разрыў, парушэнне цэласнасці чаго-н.;

3) перан. страта (напр. б. у бюджэце).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

іму́нны

(лац. immunis = свабодны ад чаго-н., некрануты)

1) абаронны, ахоўны (напр. і-ая сываратка);

2) неўспрымальны да яду, да заражэння чым-н. (і-ая ўласцівасць арганізма).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

каска́д

(фр. cascade, ад іт. cascata)

1) вадаспад, які падае ўступамі;

2) асобы цыркавы прыём падзення з каня;

3) перан. імклівы паток чаго-н. (напр. к. слоў).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

культывава́ць

(фр. cultiver, ад п.-лац. cultivare = апрацоўваць)

1) разводзіць, вырошчваць (напр. к. лён);

2) праводзіць культывацыю;

3) садзейнічаць развіццю чаго-н. (напр. к. новыя тэхнічныя метады).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)