reprove [rɪˈpru:v] v. fml (for) рабі́ць вымо́ву; дакара́ць, папіка́ць; свары́цца (на каго-н.);
I was reproved for wasting paper. Мне зрабілі вымову за расходаванне паперы.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
rid [rɪd] v. (rid) вызваля́ць, пазбаўля́ць;
rid oneself of debt расплаці́цца з даўга́мі
♦
get rid of smb./smth. пазбаўля́цца ад каго́-н./чаго́-н.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
stiff2 [stɪf] adv. infml да знямо́гі, да сме́рці;
bore smb. stiff абры́днуць каму́-н. да чо́рцікаў;
scare smb. stiff напало́хаць каго́-н. да сме́рці
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
tan2 [tæn] v.
1. вырабля́ць (скуру), дубі́ць
2. загара́ць
3. infml лупцава́ць
♦
tan smb.’s hide infml, dated мо́цна біць каго́-н.; дуба́сіць
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
uncle [ˈʌŋkl] n. дзя́дзька;
a maternal/paternal uncle дзя́дзька па ма́церы/ба́цьку
♦
talk to smb. like a Dutch uncle павуча́ць каго́-н. па-бацько́ўску
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
victory [ˈvɪktəri]n. перамо́га;
gain/win a victory over smb. перамагчы́, адо́лець каго́-н.; атрыма́ць, заваява́ць перамо́гу;
a victory for common sense перамо́га разу́мнага сэ́нсу
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
weapon [ˈwepən] n.
1. збро́я;
nuclear weapons я́дзерная збро́я;
all-purpose weapon універса́льная збро́я
2. сро́дак;
a weapon against smb. сро́дак самаабаро́ны ад каго́-н.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
закі́даць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што чым.
Кідаючы што‑н., запоўніць (адтуліну, яму і пад.) або пакрыць, засыпаць зверху. Закідаць яму ламаччам. Закідаць разору зямлёй. □ Калі дома скідалі сена ў адрынку, [Юзік] не ўцярпеў, набраў велізарны ахапак і, быццам незнарок, закідаў ім Шуру, збіўшы з ног. Крапіва. // Кінуць у вялікай колькасці на каго‑, што‑н. Закідаць артыста кветкамі. Закідаць танкі гранатамі. // перан. Накіраваць каму‑н. што‑н. у вялікай колькасці. Закідаць прамоўцу пытаннямі.
•••
Закідаць граззю каго — несправядліва абвінаваціць; абняславіць, ачарніць.
Закідаць каменнем каго — асудзіўшы за што‑н., не прызнаць сваім, адвергнуць.
Закідаць шапкамі — лёгка і хутка перамагчы, падолець каго‑н.
закіда́ць, ‑а́ю, ‑а́еш, ‑а́е; незак.
1. Незак. да закінуць.
2. перан. Разм. Намякаць на што‑н. [Кацярына:] Не ўгаварвай, я ведаю, куды ты закідаеш. Крапіва.
•••
Закідаць вуду куды — тое, што і закідаць (у 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Вы́вад 1 (БРС) ’заключэнне’ (Др.-Падб., Яруш.), укр. вивід ’вывад, вынік’, рус. вывод ’заключэнне, вынік’, польск. wywód ’доказ, тлумачэнне, высвятленне’, чэш. vývod ’вывад, заключэнне’, славац. vývod ’тс’. Утворана бязафіксным спосабам ад дзеяслова выво́дзіць (да вадзі́ць), значэнне ’заключэнне, вынік’ другаснае на падставе першаснага ’вывядзенне каго-небудзь або чаго-небудзь за межы чаго-небудзь’ (Шанскі, 1, В, 219; Брукнер, 628).
Вы́вад 2, ву́вод: «ейцэ на вуводзі», г. зн. ’наклюнутае’ (КСТ). Утворана шляхам зваротнай дэрывацыі ад выво́дзіць ’выседжваць (яйка)’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Наста́лак (пасталоў ’сякера для кляпання кос’ (драг., Жыв. сл., Клім.). Ад настиліць ’наварыць сталлю’ (Бяльк.), настилюваты ’пакрываць сталлю’ (драг., Жыв. сл.), настальваць ’наводзіць што-небудзь жалезнае сталлю’ (Нас.), да сталь (гл.); настиліць ’набіць’ (Бяльк.) узнікла на базе папярэдняга значэння, параўн. настиліць зубы ’ўдарыць па зубах’ (Грыг.), настиліваць ’перан. рабіць ударамі сіне-барвовыя знакі’: пакалываць, насталиць кому носъ, вочы (Нас.), з далейшым развіццём семантыкі параўн. насталіць нос ’паставіць у няёмкае становішча’, насталіць (каго-небудзь) ’падгаварыць, сагітаваць’ (Растарг.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)