Плыскі ’плоскі, які мае плошчу’ (Мядзв.). У выніку кантамінацыі лексем плоскі і плыткі (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Прыці́нка ’адпачынак’; ’апірышча’; ’прадмет (рэч), які дае адпачынак і апірышча’ (Гарэц.). Да прыціна́ць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пустахо́д ’чалавек, які ходзіць бязмэтна; валацуга’ (Варл.). Ад пусты ’бязмэтны’ і ход, хадзіць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Рэманэ́нт ’нядоімка; звыш ліку’ (Нас.). З польск. remanent ’лішак’ < лац. remanens, remanentisякі застаецца’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Сця́жыкі ’сляды гада’ (рагач., Сл. ПЗБ). Да сцягнуць < цягнуць, г. зн. ’след, які цягнецца’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

adhesive

[ədˈhɪ:sɪv]

1.

adj.

1) які́ лёгка прыстае́

2) лі́пкі, кле́йкі, ліпу́чы

adhesive tape — пля́стыр

2.

n.

клей -ю m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

annoying

[əˈnɔɪɪŋ]

1.

adj.

1) які́ раздражня́е

2) даку́члівы, назо́йлівы, пры́кры

2.

n.

1) назаля́ньне, дакуча́ньне n.

2) злава́ньне n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

deciduous

[dɪˈsɪdʒuəs]

adj.

1) лістапа́дны (дрэ́ва, лес)

2) які́ пэрыяды́чна апада́е (ліст) або́ спада́е о́гі); мало́чны (зуб)

3) мімалётны, няста́лы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

elective

[ɪˈlektɪv]

adj.

1) вы́барны (о́рган, паса́да)

2) які́ ма́е пра́ва галасава́ць

3) вы́барчы (пра́ва, сход)

4) неабавязко́вы (прадме́т, курс)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

favorable

[ˈfeɪvərəbəl]

adj.

1) прыхі́льны

2) спрыя́льны, зру́чны, кары́сны

a favorable wind — спадаро́жны ве́цер

3) які́ абяца́е або́ прадвяшча́е до́брае

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)