ду́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да дула. Дульная частка гарматы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падатра́д, ‑а, М ‑дзе, м.

У сістэматыцы жывёл — падраздзяленне, частка атрада.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падваршта́тнік, ‑а, м.

Ніжняя частка варштата, на якой умацавана варштатная дошка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падкамі́сія, ‑і, ж.

Частка камісіі з абмежаванымі паўнамоцтвамі. Падкамісія па раззбраенню.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падно́скавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да падноска. Падноскавая частка абутку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

левабярэ́жны, ‑ая, ‑ае.

Размешчаны на левым беразе ракі. Левабярэжная частка Дняпра.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ліф, ‑а, м.

Частка жаночай сукенкі, якая аблягае грудзі і спіну.

[Гал. lijf.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

камлёвы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да камля. Камлёвая частка дрэва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кілявы́, ‑ая, ‑ое.

Які мае адносіны да кіля. Кілявая частка судна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запча́стка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Запасная частка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)