Пры́гарады мн. л. ’загарадкі’ (пух., Сл. ПЗБ). Бяссуфікснае ўтварэнне ад *прыгарадзі́ць, дыялектнага дэрывацыйнага карэляту агарадзі́ць, абгарадзі́ць, гл. агаро́д; параўн. стараж.-рус. приграда ’агароджа; агароджванне, засцярога’, приградъ ’знешняя агароджа’ (Сразн.), рус. дыял. при́город ’адроджанае месца ў полі для жывёлы, пастаўнік’. Параўн. таксама ст.-слав. приградъпамяшканне перад уваходам у келлю’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

манса́рда

[фр. mansarde, ад F. Mansart = прозвішча фр. архітэктара (1598—1666)]

жылое памяшканне на гарышчы, пад крутым са зломам дахам; паддашак.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

плаз

(фр. plase = месца)

памяшканне на суднабудаўнічым заводзе, у якім на гладкай падлозе робяць у натуральную велічыню чарцёж знешніх абрысаў судна.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

рэктара́т

(с.-лац. rectoratus)

адміністрацыйна-навучальнае кіраўніцтва вышэйшай навучальнай установы на чале з рэктарам, а таксама памяшканне, дзе знаходзіцца гэта кіраўніцтва.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

бага́жны Gepäck-;

бага́жны квіто́к Gepäckschein m -(e)s, -е;

бага́жнае памяшка́нне Gepäckraum m -(e)s, -räume;

бага́жны ваго́н Gepäckwagen m -s, -, Pckwagen m

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ізаля́тар м.

1. фіз., эл. Isoltor m -s, -tren;

2. (памяшканне) Isolerraum m -(e)s, -räume; Isolerzelle f -, -n inzelzelle f (у турме)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адсе́к м.

1. марск., ав. Zlle f -, -n;

2. (памяшканне спец прызначэння) bteilung f -, -en;

жылы́ адсе́к касмі́чнага карабля́ касм. Whnteil des Rumschiffes

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

рамантава́ць repareren vt, usbessern vt (правіць); flcken vt (латаць); instnd stzen (прыводзіць у спраўнасць); überhlen vt (машыну і г. д.); renovieren [-´vi:-] (будынак, памяшканне)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

хол

(англ. hall)

вялікае памяшканне, звычайна ў грамадскіх будынках, прызначанае для адпачынку, чакання (напр. х. кінатэатра, х. гасцініцы).

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

barowy

I хім.

барыевы

II

прыметнік ад bar II;

lokal barowy — памяшканне бара;

stołek barowy — высокае крэсла (ля стойкі бара)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)