сто́парыць спец. stppen vi, vt, brmsen vi, vt; nhalten* vi, vt (спыняць, затрымліваць)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

стымуля́тар м. спец. Stimultor m -s, -tren; Wrkstoff m -(e)s, -e (хім.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

сыраві́нны Rhstoff-;

спец. сыраві́нная ба́за Rhstoffbasis f -;

сыраві́нныя рэсу́рсы Rhstoffquellen pl, Rhmaterialvorräte pl

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

чарцёжная ж. спец. Zichensaal m -(e)s, -säle; Zichenbüro n -s, -s (майстэрня)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

часто́тны

1. Häufigkeits-;

часто́тны сло́ўнік Häufigkeitswörterbuch n -(e)s, -bücher;

2. спец. Frequnz-

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

шляхаправо́д м. спец. Überfǘhrung f -, -en, Strßenüberführung f, Bhnübergang m -(e)s, -gänge

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

шпіталізава́ць мед. in ein Krnkenhaus inweisen*, in inem Krnkenhaus nterbringen*; hospitaliseren vt (спец.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

штаты́ў м. спец. Statv n -(e)s, -e, Gestll n -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

арты́кул, -а, мн. -ы, -аў, м.

1. Невялікі навуковы або публіцыстычны твор у часопісе, газеце, зборніку.

Крытычны а.

2. Самастойны раздзел, параграф у юрыдычным дакуменце, слоўніку і пад.

А. канстытуцыі.

Слоўнікавы а.

3. Раздзел фінансавага плана, каштарыс, які вызначае крыніцу даходаў або мэту расходаў (спец.).

Расходны а.

4. Тып вырабу, умоўнае абазначэнне тавараў (спец.).

А. тканіны.

|| прым. арты́кульны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

асяро́ддзе, -я, н.

1. Сукупнасць прыродных або сацыяльных умоў, у якіх існуюць якія-н. арганізмы, жывуць і дзейнічаюць людзі.

Сацыяльнае а.

Навакольнае а.

2. Група людзей, звязаных агульнасцю ўмоў існавання, заняткаў і пад.

Рабочае а. сяброў.

3. спец. Рэчывы, целы, якія запаўняюць якую-н. прастору і маюць пэўныя якасці.

Воднае а.

Пажыўнае а.

|| прым. асяро́ддзевы, -ая, -ае (да 1 знач.; спец.).

Асяроддзевыя фактары.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)