незычлі́вы, ‑ая, ‑ае.

Які не зычыць дабра людзям, праяўляе непрыязнасць, непрыхільнасць да каго‑, чаго‑н. Незычлівая крытыка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нумарава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; незак., каго-што.

Значыць лічбамі, ставіць на чым‑н. нумары ў паслядоўным парадку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паабга́джваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Разм. Абгадзіць усё, многае або ўсіх, многіх. Паабгаджваць усе сцены.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паабме́ньваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Абмяняць усё, многае або ўсіх, многіх. Паабменьваць рэчы. Паабменьваць коней.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паабмыва́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Абмыць усіх, многіх або ўсё, многае. Паабмываць раны. Паабмываць дзяцей.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паабскуба́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Абскубці ўсіх, многіх або ўсё, многае. Паабскубаць вазы з сенам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паабшчы́пваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Абшчыпаць усіх, многіх або ўсё, многае. Паабшчыпваць куранят. Паабшчыпваць булку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паадваёўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Адваяваць, завалодаць усім, многім або ўсімі, многімі. Паадваёўвалі свае землі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пааддзяля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак., каго-што.

Аддзяліць усіх, многіх або ўсё, многае. Пааддзяляць сыноў з сем’ямі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паадця́гваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Адцягнуць куды‑н. усё, многае або ўсіх, многіх. Паадцягваць бярвенне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)