пебры́на
(фр. pébrine, ад лац. piper = перац)
інвазійная хвароба тутавага шаўкапрада.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
рамулярыёз
(ад рамулярыя)
белая плямістасць лісця, хвароба раслін, якая выклікаецца рамулярыямі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
сапралегінёз
(ад сапралегнія)
хвароба рыб, якая выклікаецца грыбамі ахлія і сапралегнія.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
таксаплазмо́з
(ад таксаплазма)
хвароба чалавека і жывёл, узбуджальнікам якой з’яўляюцца таксаплазмы.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
трыхамано́з
(ад трыхаманада)
інвазійная хвароба жывёл і чалавека, якая выклікаецца трыхаманадамі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
фурункулёз
(ад фурункул)
хвароба, пры якой на целе з’яўляецца мноства фурункулаў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
хондрадыстрафі́я
(ад гр. chondros = храсток + дыстрафія)
прыроджаная хвароба касцёва-храстковай сістэмы.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
шу́тэ
(ням. Schütte)
хвароба ігліцы хвойных дрэў, якая выклікаецца патагеннымі грыбамі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Вы́падак 1 (БРС, Шат.), выпа́дак (Нас., Гарэц., КЭС, лаг.). Рус. вы́падок ’ападкі’, укр. ви́падок ’выпадак’, польск. wypadek, в.-луж. wupadk ’тс’. У бел. запазычанне з польск., дзе, відавочна, калька ням. Ausfall (параўн. Брукнер, 390). Змяненне націску ў форме вы́падак пад уплывам іншых дэрыватаў з прыст. вы‑.
*Вы́падак 2, вы́пыдык ’хвароба ў коней, выпадзенне поўсці’ (Бяльк.). Рус. дыял. выпадок ’хвароба’. Да выпада́ць з суф. ‑ак.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пачачу́й ’хвароба капыта каня ад удару’ (паўн.-усх., КЭС). З рус. почечуй ’ранка’, якое Сабалеўскі (РФВ, 66, 347) выводзіць з потечуй < течь ’цячы’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)