ві́нкель
1.
2.
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ві́нкель
1.
2.
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
антыкаразі́йны
антыкаразі́йнае пакрыццё Róstschutzfarbe
антыкаразі́йная сталь róstfreier [korrosiónsbeständiger] Stahl
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
кубату́ра
агу́льная кубату́ра Gesámtraum
кары́сная кубату́ра Nútzraum
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
мехII
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
на-гара́
дава́ць ву́галь на-гара́ Kóhle fördern
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
канцэнтрава́ць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; -рава́ны;
1. каго-што. Збіраць, групаваць у адным месцы.
2.
3. што. Згушчаць, насычаць (
4. што. Тое, што і абагачаць (у 2
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
катапу́льта, -ы,
1. У старажытнасці: прыстасаванне для кідання на вялікую адлегласць камення, бочак з запаленай смалой
2. Механізм для паскарэння старту самалёта з палубы карабля (
3. Аўтаматычнае прыстасаванне для выкідвання з самалёта лётчыкаў, касманаўтаў з далейшым спускам на парашуце (
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
напру́жанне, -я,
1.
2. Сканцэнтраванне намаганняў, затрата вялікай энергіі, сіл для ажыццяўлення чаго
3. Ненатуральнае становішча, напружанасць у якой
4. Велічыня, якая характарызуе сілу ціску або расцяжэння, што прыходзіцца на адзінку плошчы цвёрдага цела (
5. Велічыня, якая характарызуе работу электрычных сіл пры перамяшчэнні электрычнага зараду (
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
арты́кул, -а,
1. Невялікі навуковы або публіцыстычны твор у часопісе, газеце, зборніку.
2. Самастойны раздзел, параграф у юрыдычным дакуменце, слоўніку
3. Раздзел фінансавага плана, каштарыс, які вызначае крыніцу даходаў або мэту расходаў (
4. Тып вырабу, умоўнае абазначэнне тавараў (
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
асяро́ддзе, -я,
1. Сукупнасць прыродных або сацыяльных умоў, у якіх існуюць якія
2. Група людзей, звязаных агульнасцю ўмоў існавання, заняткаў
3.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)