Verbum

bequémen, sich (mit D) задаво́львацца (чым-н.); (zu D з inf + zu) бра́цца за што-н., пачына́ць (што-н. рабіць)

entbéhren vt (радзей vi G) быць пазба́ўленым (чаго-н.); цярпе́ць няста́чы (у чым-н.);

etw. ~ können абыхо́дзіцца без чаго́-н.

erquícken

1. vt

1) асвяжа́ць

2) це́шыць, дава́ць асало́ду

2. ~, sich

1) асвяжа́цца; падсілкава́цца

2) прыно́сіць [дава́ць] асало́ду; упіва́цца чым-н.

Knáppheit f -

1) ву́зкасць

2) убо́ства; абмежава́насць (сродкаў);

~ an etw. (D) недахо́п (чаго-н., у чым-н.)

3) сці́сласць, нешматсло́ўнасць

kühlen vt ахало́джваць;

◊

sein Mütchen an j-m, an etw. (D) ~ разм. спагна́ць сваю́ злосць [пры́красць] на кім-н., чым-н.

Púdel m -s, - пу́дзель;

◊

da ist des ~s Kern ≅ вось у чым су́тнасць;

éinen ~ máchen [schíeßen*] разм. зрабі́ць памы́лку, памылі́цца

úrteilen vi (über A) меркава́ць, разважа́ць, выка́зваць сваю́ ду́мку (пра што-н.);

nach (D) zu ~ калі́ меркава́ць [разважа́ць] па (чым-н.)

überéinkommen* vi (s) (über A) узгадні́ць (што-н.), дамо́віцца (аб чым-н.);

wir sind darüber überéingekommen мы дамо́віліся аб гэ́тым

verblénden vt

1) асляпля́ць; уво́дзіць у зман;

sich durch etw. (A) ~ lássen* спакусі́цца чым-н.

2) вайск. маскірава́ць

3) абліцо́ўваць

verdánken vt (D) быць абавя́заным (чым-н. каму-н.);

das hat er sich selbst zu ~ ён сам у гэ́тым вінава́ты