Verbum

анлайнавы слоўнік

красамо́ўны

1. rédegewandt, berédt [-´re:t];

2. перан. berédt, víelsagend, áusdrucksvoll;

красамо́ўны по́зірк ein víelsagender [berédter] Blick;

красамо́ўны пры́клад áufschlussreiches [überzéugendes] Béispiel

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

кругазваро́т м. спец., тс. перан. Kréislauf m -(e)s, -läufe, Wírbel m -s, -;

кругазваро́т падзе́й Wírbel der Eréignisse

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

крыку́н м.

1. разм.; Brüll¦affe m -n, -n (груб.);

2. перан. Gróßmaul n -(e)s, -mäuler (аб прамоўцы)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

лейтматы́ў м.

1. муз. Léitmotiv n -s, -e;

2. перан. (асноўная думка) Grúndgedanke m -ns, -n, Háuptgedanke m

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

міжусо́біца гіст., тс. перан. ж. Zwíst m -(e)s, -e, Zwístigkeit f -, -en, Konflíkt m -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

навако́лле н.

1. Umgébung f -, -en, Gégend f -, -en;

2. перан. (асяроддзе) Milieu [mi´ljø:] n -s, Umgébung f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

дра́ма, -ы, мн. -ы, драм, ж.

1. Адзін з родаў літаратуры, які ахоплівае творы, прызначаныя для выканання акцёрамі на сцэне.

2. Адзін з жанраў літаратуры з сур’ёзным, але не гераічным зместам, а таксама твор такога жанру.

3. перан. Цяжкая падзея, перажыванне, якое прыносіць маральныя пакуты.

Душэўная д.

|| прым. драматы́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дыплама́т, -а, М -ма́це, мн. -ы, -аў, м.

1. Службовая асоба, якая займаецца дыпламатычнай дзейнасцю, работай у галіне знешніх зносін.

2. перан. Пра чалавека, які дзейнічае тонка, умела.

3. Плоскі чамаданчык для папер, кніг, сшыткаў і пад. (разм.).

|| ж. дыплама́тка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так (да 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дыха́нне, -я, н.

1. Працэс паглынання кіслароду і выдзялення вуглякіслага газу жывымі арганізмамі.

Стомленасць праяўлялася ў паскораным дыханні.

2. перан. Подых, павеў чаго-н.

Д. вясны.

○

Штучнае дыханне — сістэма прыёмаў для аднаўлення натуральнага дыхання.

◊

Другое дыханне — аб новых сілах, бадзёрасці ў каго-н. пасля стомленасці, апатыі.

|| прым. ды́хальны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дыяпазо́н, -у, мн. -ы, -аў, м.

1. Інтэрвал паміж самым нізкім і самым высокім гукамі пеўчага голасу, мелодыі або музычнага інструмента (спец.).

2. Вобласць, у межах якой ажыццяўляюцца якія-н. вымярэнні (спец.).

Д. радыёчастот.

3. перан. Аб’ём ведаў, інтарэсаў.

Дыяпазон вучонага.

|| прым. дыяпазо́нны, -ая, -ае (да 1 і 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)