Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
вал¹, -а, мн. валы́, -о́ў, м.
1. Доўгі высокі земляны насып.
Крапасны в.
2. Высокая хваля.
Дзявяты в. (самая моцная і небяспечная хваля ў час марской буры, паводле старадаўніх уяўленняў — пагібельная для мараплаўцаў). Агнявы в. (перан.: пра вельмі моцны артылерыйскі абстрэл пазіцый, які паслядоўна перамяшчаецца).
|| прым.ва́льны, -ая, -ае (спец.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
адгало́сак, -ску, мн. -скі, -скаў, м.
1. Рэха, водгулле.
Плывуць адгалоскі ад песень.
2.чаго. Аслаблены адлегласцю гук чаго-н.
Адгалоскі грому.
3.перан., чаго. Тое, у чым выяўляюцца сляды ўплыву, уздзеяння чаго-н.; што з’яўляецца вынікам чаго-н., адказам на якія-н. з’явы, падзеі.
Паэма з’явілася адгалоскам грамадскіх падзей.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
адча́ліць, -лю, -ліш, -ліць; -лены; зак.
1.што. Адвязаць (прычал; спец.).
А. канат.
2. Адплысці ад берага.
Ад берага адчаліў паром.
3.перан. Адправіцца, паехаць куды-н.
Заўтра ж адчалю ў Мінск.
|| незак.адча́льваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз.адча́льванне, -я, н. (да 2 знач.) іадча́л, -у, м. (да 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
адыгра́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца; зак.
1. Выйграць пасля пройгрышу; адыграць (у 1 знач.).
Каманда хацела а.
2.перан. Умела выйсці з няёмкага становішча (разм.).
А. жартам.
3. Спагнаць злосць на кім-н.
Хацелі адыграцца на нас — але не ўдалося!
|| незак.ады́грывацца, -аюся, -аешся, -аецца.
|| наз.ады́грыш, -у, м. (да 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)