Verbum

бязву́сы

1. bártlos;

2. перан. grün;

бязву́сы юна́к разм. Grünschnabel m -s, -schnäbel, Mílchbart m -(e)s; -bärte

абхо́дны

1. вайск. Umgéhungs-;

абхо́дны манёўр Umgéhungsmanöver [-vər] n -s, -;

2. (кружны) Úmleitungs-;

абхо́дныя шляхі́ Úmwege pl (тс. перан.)

адхісну́цца

1. (hástig) beiséite tréten*;

2. перан. (рашуча адмовіцца) sich lóssagen, Ábstand néhmen* (ад чаго-н. von D)

дзі́рка (адтуліна, праём) Loch n -(e)s, Löcher;

у дзі́рках durchlöchert, löcherig;

заткну́ць дзі́рку перан. ein Loch stópfen

драпе́жнік м.

1. Ráubtier n -s, -e (звер); Ráubvogel m -s, -vögel (птушка);

2. перан. Räuber m -s, -

дэзерці́рства н. Fáhnenflucht f -; Desertión f -, -en; перан. Drücken vor [von] der Árbeit; Hínwerfen der Árbeit (ухіленне ад работы)

езуі́цкі

1. (які мае дачыненне да езуітаў) Jesuíten-;

езуі́цкі о́рдэн Jesuítenorden m -s;

2. перан. (вераломны, хітры) héuchlerisch

жрэц м.

1. рэл., гіст. Ópferpriester m -s, -;

вярхо́ўны жрэц Óberpriester m;

2. перан. іран. Díener m -s, -

жывёльны

1. Tier-, tíerisch, animálisch;

жывёльны свет Tíerreich n -es;

2. перан. tíerisch, víehisch;

жывёльныя інсты́нкты tíerische Instínkte

замкну́цца

1. разм. schlíeßen* vi, sich schlíeßen*;

2. перан. sich ábsondern, sich (von der Áußenwelt) ábschließen*, sich ábkaspeln