клі́напіс, ‑у,
1. Спосаб пісьма старажытных народаў Пярэдняй Азіі, клінападобныя знакі якога наносілі на гліну
2. Тэкст, напісаны клінапісам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
клі́напіс, ‑у,
1. Спосаб пісьма старажытных народаў Пярэдняй Азіі, клінападобныя знакі якога наносілі на гліну
2. Тэкст, напісаны клінапісам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кра́жа, ‑ы,
Тое, што і крадзеж.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
імабілізава́ць, ‑зую, ‑зуеш, ‑зуе;
Стварыць (ствараць) нерухомасць (спакой) пашкоджанай ці хворай частцы цела, каб пазбегнуць паўторнага пашкоджання
[Ад лац. immobilis — нерухомы.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
каза́чка, ‑і,
1. Жонка
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
крэп, крэпу,
1. Шаўковая
2. Празрыстая гафрыраваная тканіна чорнага колеру, а таксама жалобная павязка з яе.
[Фр. crêpe.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
градые́нт, ‑а,
Мера змянення (павелічэння
[Ад лац. gradiens — паступальны.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
грыгарыя́нскі, ‑ая, ‑ае.
Звязаны з новай сістэмай летазлічэння, якую ўвёў у 1582 г. папа Грыгорый XIII замест юліянскай сістэмы,
[Лац. Gregorianus.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
грэ́йдэр, ‑а,
1. Прычапная
2.
[Англ. grader.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
даза́тар, ‑а,
Прыстасаванне для аўтаматычнага адмервання
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
маэ́стра,
1. Ганаровая назва выдатнага кампазітара, музыканта
2. Званне, якое прысвойваецца за мяжой выдатным шахматыстам.
[Іт. maestro — настаўнік, майстар.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)