слезаце́чны

1. (пра вочы) tränend;

2. (які абумоўлівае выдзяленне слёз) tränenerregend, tränenerzeugend, ugenreiz-;

слезаце́чнае атру́тнае рэ́чыва вайск. ugenreizstoff m -(e)s, -e; tränenerregender Kmpfstoff;

слезаце́чны газ Tränengas n -es, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

спадаро́жны

1. beglitend, Beglit-; Nben-;

2.:

спадаро́жны ве́цер günstiger Wind, Fhrwind m -(e)s;

3. (які сустракаецца па дарозе) auf dem Weg legend;

е́хаць на спадаро́жнай машы́не per nhalter fhren*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

тэхні́чна прысл., тэхні́чны

1. (якасна) gewndt, geschckt;

2. (які мае дачыненне да тэхнікі, вытворчасці і г. д.) tchnisch;

тэхні́чная адука́цыя tchnische Bldung;

тэхні́чныя зве́сткі tchnische Dten;

тэхні́чная дакумента́цыя tchnische Dokumentatin [nterlagen]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Лыка́вы коньякі грызе жолаб ці жэрдкі, калі ў яго арганізме адсутнічаюць некаторыя вітаміны і мікраэлементы’ (шальч., Сл. ПЗБ). Польск. łykawy (аб жывёлах) ’які ўпускае шмат паветра ў стрававод і, сілячыся, не можа глытаць траву’, мар. glgavy hřibě ’лыкавае жарабя’. Магчыма, паланізм. Да лы́каць ’глытаць’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вірава́ты: вірава́тая вада ’глыбокае месца на рацэ з кругавым цячэннем вады’ (Сцяшк. МГ). Утворана ад дзеяслова віраваць (гл.) і суф. ‑ат‑ы. Параўн. польск. wirowatyякі ўтварае віры, віруе’, чэш. virovitú ’поўны віру’, серб.-харв. виро̀витякі мае шмат віроў, ям (аб рацэ, возеры)’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Моўна ’выразна, моцна’ (Нас.), моўнасць ’вымова, дар слова, выразнасць’ (Нас., Др.-Падб., Гарэц.), моўны ’размоўны, гаваркі, які валодае прыгожай мовай’, ’ветлівы’ (Нас., ТС; гродз., Сцяшк. Сл.). Паланізмы. Параўн. польск. mownie, mowność < mowny, mównyякі можа гаварыць, якому лёгка гаварыць аб чым-небудзь, гаваркі, балбатлівы’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Надкоснік ’шафер’ (Сл. ПЗБ), ’брат маладой, які бярэ ў маладога выкуп за касу нявесты’ (Сцяшк. Сл.), ’меншы брат маладой, які бярэ грошы за касу ў маладога’ (в.-дзв., Шатал.). Ад выразу над касой (стаяць, быць і г. д.), г. зн. быць «адказным» за касу.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Рэзідэ́нт ’дыпламатычны прадстаўнік; грамадзянін якой-небудзь краіны, які пастаянна пражывае ў замежнай дзяржаве; тайны прадстаўнік разведкі, які дзейнічае на тэрыторыі іншай дзяржавы’ (ТСБМ). Паўторнае запазыч. з рус. резидент ’тс’. Ст.-бел. резыдентъ ’упаўнаважаны прадстаўнік’ < ст.-польск. rezydent < лац. residēns, ‑ntis (Булыка, Лекс. запазыч., 24).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

hack3 [hæk] n.

1. літарату́рны падзёншчык, кампіля́тар, нікчэ́мны піса́ка

2. чалаве́к, які́ выконвае ця́жкую і ну́дную рабо́ту

3. рабо́чы конь; конь для верхаво́й язды́

4. AmE, infml таксі́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

high-powered [ˌhaɪˈpaʊəd] adj.

1. уплыво́вы; які́ мае ўла́ду, вялі́кія магчы́масці; энергі́чны

2. ва́жная, яка́я вымага́е адка́знасці (пра дзейнасць)

3. tech. магу́тны;

a high-powered truck магу́тны грузаві́к, фу́ра

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)