Verbum

hantíeren vi (an, mit D) займа́цца (чым-н.); майстрава́ць (што-н.);

sie hantíerte am Herd яна́ ўвіха́лася ля плі́ты

herúmschlagen*

1. vt абго́ртваць, укру́чваць

2. ~, sich (mit D)

1) бі́цца (з кім-н.)

2) бі́цца (над чым-н.)

Krönung f -, -en

1) карана́цыя, каранава́нне

2) перан. завяршэ́нне, увянча́нне;

séine ~ in etw. (D) fínden* увянча́цца, завяршы́цца чым-н.

laboríeren vi (an D) разм.

1) працава́ць (над чым-н.);

an éinem Experimént ~ право́дзіць [рабі́ць] до́след [эксперыме́нт]

2) паку́таваць (на хваробу)

räsoníeren vi

1) разважа́ць

2) раздра́жнена размаўля́ць; ла́яцца;

er hat ímmer étwas zu ~ ён заўсёды чым-н. не задаво́лены

Saus:

in ~ und Braus lében 1) жыць ні ў чым сабе́ не адмаўля́ючы; 2) марнатра́віць жыццё;

in éinem ~ вокамгне́нна

Stúlle f -, -n дыял. бутэрбро́д; скі́ба, лу́ста;

◊

j-m etw. auf die ~ schmíeren папрака́ць каго́-н. у чым-н.

verschlúcken

1. vt

1) праглына́ць, глыта́ць

2) перамагчы́ (гнеў, прыкрасць, злосць)

2. ~, sich заглыну́цца, падаві́цца (an D – чым-н.)

verúnglücken vi (s)

1) пацярпе́ць ава́рыю;

tödlich ~ загі́нуць ад няшча́снага вы́падку

2) (mit D) пацярпе́ць няўда́чу (з чым-н.)

verwúrzeln vi (s)

1) глыбо́ка ўкараня́цца

2) (mit D) перан. зрасці́ся, быць кро́ўна звя́заным (з кім-н., чым-н.)