з’е́сціся, з’есца; з’ядуцца;
1. Аказацца з’едзеным, скарыстаным у ежу.
2. Знасіцца, сцерціся ад доўгага карыстання (пра зубы).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
з’е́сціся, з’есца; з’ядуцца;
1. Аказацца з’едзеным, скарыстаным у ежу.
2. Знасіцца, сцерціся ад доўгага карыстання (пра зубы).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
іко́на, ‑ы.
Малюнак бога або святога як прадмет рэлігійнага пакланення; абраз 1.
[Грэч. eikōn — малюнак, абраз, падабенства.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
богаствара́льніцтва, ‑а,
Рэлігійна-філасофская плынь у Расіі, якая ўзнікла сярод некаторай часткі сацыял-дэмакратычнай інтэлігенцыі ў перыяд сталыпінскай рэакцыі і ставіла сабе
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
брандва́хта, ‑ы,
1. Вартавое судна на рэйдзе або ў порце для назірання
2. Дапаможнае судна землечарпальнага каравана.
[Гал. brandwacht.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бра́тачка, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ку́тні, ‑яя, ‑яе.
Які знаходзіцца, размешчан у куце.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лі́пка, ‑і,
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лязг, ‑у,
Тое, што і ляск (у 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ля́рва, ‑ы,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
збракава́ць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе;
Знайшоўшы брак, загану, прызнаць непрыгодным.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)