Fríede m -ns, -n, Fríeden m -s, -

1) мір; зго́да

2) спако́й;

lass mich in ~n! адчапі́ся ад мяне́!;

den ~ hálten* захо́ўваць мір;

den ~ schlíeßen* заключы́ць мір;

er rúhe in ~! мір пра́ху яго́!

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

málen

1. vt

1) малява́ць (часцей фарбамі);

◊

ich wérde ihm was ~! ён у мяне́ дачака́ецца [дасту́каецца]!

2) фарбава́ць, расфарбо́ўваць

2. ~, sich адлюстро́ўвацца, адбіва́цца;

auf séinem Gesícht málte sich Fréude на яго́ тва́ры засвяці́лася [адбіва́лася] ра́дасць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

versúchen vt

1) каштава́ць (страву)

2) спрабава́ць, прабава́ць, про́баваць;

er versúchte sein Béstes ён паспрабава́ў зрабі́ць усё, што ад яго́ зале́жыць;

sein Glück ~ паспрабава́ць шча́сця

3) спакуша́ць (каго-н.);

sein Schícksal ~ спакуша́ць лёс

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

widerfáhren* vi (s) (j-m) здара́цца, адбыва́цца (з кім-н.);

mir ist die Éhre ~ мне вы́паў го́нар;

j-m Geréchtigkeit ~ lássen* дзе́йнічаць з кім-н. справядлі́ва;

ihm ist ein Únglück ~ яго́ напатка́ла няшча́сце

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wypadać

wypada|ć

незак.

1. выпадаць; вывальвацца;

2. выбягаць;

3. ~a безас. зручна, ёмка;

wypadać go odwiedzić — зручна яго наведаць;

nie wypadać — нязручна, няёмка;

~łoby — варта было б; належала б;

na jedno wypadać — усё роўна

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zapędzić

zapędzi|ć

зак. загнаць;

~ć bydło — загнаць скаціну;

~ć do roboty — засадзіць за працу;

los ~ł go daleko od kraju — лёс закінуў яго далёка ад радзімы;

~ć w ślepy zaułek — загнаць (завесці) ў тупік

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zmieszać się

zmiesza|ć się

зак.

1. змяшацца, перамяшацца; зблытацца; пераблытацца;

~ć się z tłumem — знікнуць у натоўпе;

wszystko mu się ~ło w głowie — у яго ў галаве ўсё пераблыталася;

2. збянтэжыцца; сумецца; засаромецца, зніякавець

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

znudzić

znudzi|ć

зак.

1. kogoвыклікаць нуду ў каго; надакучыць каму;

~ć słuchaczy — навесці нуду на слухачоў;

~ły go jałowe spory — яму надакучылі пустыя спрэчкі;

2. безас. разм. выклікаць моташнасць; званітаваць;

~ło go — яго званітавала

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

klepka

klepk|a

ж.

1. клёпка;

2. паркетная дошчачка;

majster ~a — майстар на ўсе рукі;

brak piątej ~i w głowie разм. трэцяй бэлькі нестае; пятае клёпкі бракуе; без пятай дошчачкі; у яго не ўсё дома

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

звалачы́ сов., в разн. знач. стащи́ть; стяну́ть; (волоком — ещё) уволо́чь; (украсть — ещё) своло́чь, стяну́ть, стащи́ть, унести́;

з. мяшкі́ ў ку́чу — стащи́ть (стяну́ть) мешки́ в ку́чу;

ледзь ~лаклі́ вепрука́ з калёс — е́ле стащи́ли кабана́ с теле́ги;

з. з яго́ ко́ўдру — стащи́ть (стяну́ть) с него́ одея́ло;

зло́дзей звало́к паліто́ — вор стащи́л (стяну́л) пальто́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)