Judgement Day [ˈdʒʌdʒməntˌdeɪ] n. relig. (таксама the Day of Judgement) су́дны дзень, дзень Стра́шнага суда́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

adrift [əˈdrɪft] adj., adv. які́ плыве без руля́ і ве́тразяў; па во́лі хваль (таксама перан.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

angle​2 [ˈæŋgl] v.

1. ру́хацца пад вугло́м

2. скіро́ўваць у пэ́ўным напра́мку (таксама перан.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

racket​1 [ˈrækɪt] n.(таксама racquet) раке́тка (для гульні ў тэніс, бадмінтон і да т.п.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

task force [ˈtɑ:skˌfɔ:s] n. mil. часо́вая аператы́ўнасць, гру́па спецыялі́стаў для вырашэ́ння канкрэ́тнай зада́чы (таксама перан.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

alike

[əˈlaɪk]

1.

adv.

1) падо́бна

2) адно́лькава, такса́ма

2.

adj.

адно́лькавы, падо́бны

These twins are very much alike — Гэ́тыя блізьня́ты ве́льмі падо́бныя

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ле́йцы, -аў, адз. ляйчы́на, -ы і лейчына́, -ы́, ж.

Рамяні, вяроўкі для кіравання коньмі ў запрэжцы.

Выпусціць л. (таксама перан.: аслабіць сілу ўлады над кім-н.). Трымаць л. ў руках (таксама перан.: мець у сваіх руках уладу, кіраўніцтва).

◊

Ляйчына (лейчына) пад хвост папала каму-н. — аб неўраўнаважаных, капрызных паводзінах (разм.).

|| прым. ле́йцавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

кмен, -у, м.

Травяністая расліна сямейства парасонавых, а таксама яе насенне, што скарыстоўваецца як прыправа.

|| прым. кме́навы, -ая, -ае і кме́нны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

куні́ца, -ы, мн. -ы, -ні́ц, ж.

Невялікі драпежны звярок сямейства куніцавых з каштоўным футрам, а таксама футра гэтага звярка.

|| прым. куні́цавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дарава́нне, -я, н.

1. гл. дараваць.

2. мн. -і, -яў. Здольнасць, талент, а таксама асоба, якая валодае такімі талентамі.

Паэтычнае д.

Юныя дараванні.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)