gewíllt a які́ ма́е наме́р (што-н. зрабіць); гато́вы (да чаго-н.);

~ sein згаджа́цца, мець наме́р;

sich ~ zéigen мець [праяўля́ць] жада́нне (зрабіць што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Ríecher m -s, - разм.

1) нос

2) перан. нюх, чуццё;

éinen gúten ~ háben мець то́нкі нюх, мець до́брае чуццё

3) пагардл. шпік, шпег

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

*Падсука́ны, подсука́ны ’падцягнуты, зграбны’ (ТС), пітсука́ны ’высокі, тонкі’ (Ніканчук). Да падсукаць < сукаць (гл.). Першапачаткова, відаць, ’паваротлівы, лоўкі’, калі мець на ўвазе семантыку дзеяслова. Параўн. таксама літ. apsukrùs (ад sùkti ’круціць’, роднаснае слав. sukati) ’выкрутлівы, паваротлівы, лоўкі’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

voráussetzen vt браць пад ува́гу як факт, мець за перадумо́ву

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

áusüben vt выко́нваць;

éinen Berúf ~ мець прафе́сію;

Éinfluss ~ рабі́ць уплыў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Kollisión f -, -en сутыкне́нне, калі́зія, канфлі́кт;

in ~ geráten* мець сутыкне́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Héiligkeit f - свя́тасць;

im Gerúche der ~ stéhen* мець арэо́л свято́га

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

выраша́льны

1. lösbar;

2. (рашучы) entschéidend;

выраша́льны аргуме́нт entschéidendes [dúrchschlagendes] Argumént;

мець выраша́льнае значэ́нне áusschlaggebend [entschéidend] sein;

выраша́льны по́спех ein dúrchschlagender Erfólg

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

нія́кі займ. kéinerléi, (gar) kein;

няма́ нія́кага сумне́ння es ist [be stéht] kein Zwéifel;

не мець нія́кага ўяўле́ння kéine blásse Áhnung háben

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

бабы́ль, ‑я, м.

1. Разм. Адзінокі, бессямейны чалавек. Партызаны жартавалі з дзеда: — Ажэнім вас, дзед Цімох, навошта вам бабылём прападаць. Шчарбатаў. Хіба гэтакага свата думаў мець Верамейчык — лайдака ды бабыля, у якога і хата жардзінаю падперта. Крапіва.

2. Уст. Бедны, беззямельны, бесхацінны селянін.

•••

Хадзіць бабылём гл. хадзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)