славе́чка, ‑а; Р мн. ‑чак; н.
Ласк. да слова (у 1 знач.).
•••
Рэкнуць славечка гл. рэкнуць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
со́ценька, ‑і, ДМ ‑ньцы; Р мн. ‑нек; ж.
Разм. Ласк. да сотня (у 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сядзе́льца, ‑а, н.
Памянш.-ласк. да сядло. Выслужыў сабе коніка, а пры коніку сядзельца. З нар.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
го́рачка I ср., разг. и нар.-поэт., уменьш.-ласк. го́рюшко; см. го́ра
го́рачка II ж., уменьш.-ласк. го́рочка; см. гара́ 1
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
сало́мка ж.
1. мн. нет, уменьш.-ласк. соло́мка;
2. уменьш.-ласк. (стебелёк злака) соло́минка;
3. мн. нет, в разн. знач. соло́мка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
речу́шка разг., уменьш.-ласк. рачу́лка, -кі ж., рэ́чачка, -кі ж.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
письмецо́ уменьш.-ласк., разг. пісямко́, -ка ср.; пісямцо́, -ца́ ср.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
улы́бочка уменьш.-ласк., разг. усме́шачка, -кі ж., усме́шка, -кі ж.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Вярхо́чак (ласк.) ’верх’ (мядз., Нар. сл.) — дэмінутыў да верх (гл.), утвораны пры дапамозе суф. ‑очак. Карэннае ‑х‑ (а не ‑ш‑, як у вяршок, вяршочак) дае падставу меркаваць, што гэта магло быць вельмі старое ўтварэнне пры дапамозе суф. ‑ък‑ + ‑ьkъ > ‑ъčьkъ.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
карці́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.
Памянш.-ласк. да карціна (у 1–3 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)