quick
1) бо́рзды, жва́вы, ху́ткі; бы́стры (пра ваду́); ке́млівы
2) каро́ткі
3) ху́ткі
4) ча́сты
чу́лае ме́сца
•
- quick wit
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
quick
1) бо́рзды, жва́вы, ху́ткі; бы́стры (пра ваду́); ке́млівы
2) каро́ткі
3) ху́ткі
4) ча́сты
чу́лае ме́сца
•
- quick wit
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
refer
1) адсыла́ць
2) накіро́ўваць, пасыла́ць
3) перадава́ць (
1) даты́чыць
2) зьвярта́цца
•
- refer to a dictionary
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
urge
1) паганя́ць, (on) падганя́ць
2) угаво́рваць, намаўля́ць, наляга́ць
3) дамага́цца, дабіва́цца
ця́га
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
whisper
v.
1) шапта́ць
2) гавары́ць пад сакрэ́там, шапта́цца
3) шапаце́ць; шамаце́ць
1) шэпт -у
2) шапаце́ньне
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
конёк
1.
2. (для катания на льду) канёк, -нька́
3. (на крыше) вільча́к, -ка́
4.
морско́й конёк
конёк-горбуно́к канёк-гарбуно́к;
◊
сесть на своего́ конька́ се́сці на свайго́ канька́;
э́то его́ конёк гэ́та
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
слыха́ть
1. (слышать)
я слыха́л его́ го́лос я чуў
2.
о нём ничего́ не слыха́ть аб ім нічо́га не чува́ць (не чу́тна);
3.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
развяза́ться
1. (открепиться) развяза́цца;
2.
е́ле развяза́лся я с ним ледзь я адчапі́ўся (адвяза́ўся) ад
развяза́ться с забо́тами пазба́віцца ад кло́патаў;
3.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
апафео́з, ‑у,
1. У Старажытнай Грэцыі і Рыме — абрад абагаўлення героя, імператара і інш.
2. Услаўленне, ушанаванне якой‑н. асобы, з’явы і пад.
3. Заключная частка спектакля, канцэрта з удзелам усіх выканаўцаў, у якой услаўляюцца народ, герой, выдатная гістарычная ці грамадская падзея.
[Грэч. apotheosis.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
канверге́нцыя, ‑і,
1. Супадзенне якіх‑н. прымет у незалежных адна ад другой з’явах.
2. У біялогіі — супадзенне якіх‑н. уласцівасцей у няроднасных арганізмаў не ў выніку агульнасці іх паходжання, а з прычыны прыстасавання іх да адносна аднолькавых умоў жыцця.
3. Сыходжакне зрокавых восей вачэй на блізкім прадмеце пры
[Ад лац. convergo — прыбліжаюся.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
згрызо́та, ‑ы,
1. Душэўныя мукі, перажыванні.
2. Спрэчкі, звадкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)