юкагі́рскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да юкагіраў, які належыць, уласцівы ім. Юкагірскія песні. Юкагірская мова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ojczysty

родны;

język ojczysty — родная мова

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ezopowy

эзопаўскі;

ezopowy język — мова Эзопа

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

cerkiewny

царкоўны;

język cerkiewny — царкоўнаславянская мова

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

walijski

валійскі;

język walijski — валійская мова

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

лінгві́ст

(ад лац. lingua = мова)

спецыяліст у галіне лінгвістыкі; мовазнавец.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

санскры́т

(санскр. sanskrta = апрацаваны)

літаратурная мова старажытнай і сярэдневяковай Індыі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

звя́зны zusmmenhängend; flgerichtig (лагічны);

звя́зная мо́ва zusmmenhängende [flüssige] Sprche [Rde]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пла́ўны fleßend; (раўнамерны) glichmäßig;

пла́ўная мо́ва fleßende Rde

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

размо́ўны Konversatins- [-vər-], Gesprächs-; mgangssprachlich;

размо́ўная мо́ва mgangssprache f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)