юкагі́рскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да юкагіраў, які належыць, уласцівы ім. Юкагірскія песні. Юкагірская мова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ezopowy

эзопаўскі;

ezopowy język — мова Эзопа

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

cerkiewny

царкоўны;

język cerkiewny — царкоўнаславянская мова

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

walijski

валійскі;

język walijski — валійская мова

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ojczysty

родны;

język ojczysty — родная мова

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

лінгві́ст

(ад лац. lingua = мова)

спецыяліст у галіне лінгвістыкі; мовазнавец.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

санскры́т

(санскр. sanskrta = апрацаваны)

літаратурная мова старажытнай і сярэдневяковай Індыі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

спанта́нны spontán; únwillkürlich (міжвольны);

спанта́нная мо́ва fréies Spréchen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

суко́нны Tuch-;

◊

суко́нная мо́ва hölzerne Spráche (разм. пагард.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

звя́зны zusámmenhängend; fólgerichtig (лагічны);

звя́зная мо́ва zusámmenhängende [flüssige] Spráche [Réde]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)