1. Зімовае верхняе адзенне на падкладцы з футра. [Клопікаў:] — Хапіліся сталовага серабра — а таго след прастыў, не дашукаліся і прадвадзіцельскай шубы...Лынькоў.
2. Поўсцевае покрыва некаторых жывёл. А як сонца зірне, Я [вавёрка] скачу па сасне. Цёпла ў шубе маёй І суровай зімой.Журба.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Ко́рпацца ’капацца, калупацца’ (ТСБМ, ТС, Сл. паўн.-зах., Жд. 3, Жыв. сл., Сцяшк., Мат. Гом.). Укр.корпати ’калупаць, павольна рабіць што-небудзь’. Параўн. бел.карпаць (гл.) у значэнні ’кепска шыць’ (Нас., 230). Апошняе звязана з рус.корпать ’зашываць адзенне, лапіць’ і іншымі славянскімі паралелямі: серб.-харв.кр́пати ’лапіць абутак і адзенне’, славен.kŕpati ’тс’, польск.karpać ’лапіць адзенне’, славац.krpať ’тс’. Прасл.kъrpati вытворны дзеяслоў ад kъrpa ’лапік’ (балг.кърпа ’анучка, лапік’, серб.-харв.кр̏па ’тс’, славен.kŕpa ’лапік’, серб.-харв.кр̏пље ’від абутку’, kŕplja ’тс’, чэш.krpec, славац.krpec, польск.kierpce ’тс’). З гэтым славянскім словам, якое збераглося толькі спарадычна, генетычна звязана вядомая балтыйская назва абутку: ст.-прус.kurpe, літ.kùrpė, лат.kur̄pe (Тапароў, K–L, 323–333). Цікава, што першасны дзеяслоў літ.kur̃pti мае значэнне ’кепска шыць, вязаць’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
wcinać
незак.
1. урэзваць, усякаць;
2. (адзенне) вузіць;
3.палігр. рабіць водступ;
4.разм. умінаць, есці
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
żałobny
1. жалобны;
ubiór żałobny — жалобнае адзенне;
marsz żałobny — жалобны марш;
2. сумны, жаласны, поўны жалю
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Гу́ня ’папона, чапрак’ (Нас.), ’вялікая цёплая хустка’ (Шатал.), гунька ’тс’ (БРС, Касп., Шат., Бяльк.), ’самаробная посцілка’ (Сцяшк.), ’посцілка’ (Жд. 2). Рус.гу́ня ’пашарпанае адзенне’, укр.гу́ня ’сярмяга’, балг.гуня ’плашч’, польск.gunia ’верхняе адзенне з грубага сукна і г. д.’ Прасл.*gunʼa, *guna. Лічыцца прасл. запазычаннем з невядомай крыніцы. Агляд версій у Слаўскага, 1, 378–379; параўн. яшчэ Фасмер, 1, 475. Падрабязна Трубачоў, Эт. сл., 7, 175–177. Ст.-бел.гуня ’коўдра’. Булыка (Запазыч., 86) прыводзіць як запазычанне з польск.gunia.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
◎ Латош, латыш, латоші (зборн., мн. л.) ’ануча, акравак, шматок’ (Клім.), ’паношанае, парванае старое адзенне’ (драг., Лучыц-Федарэц). Укр.латиш ’лапік’. Адыменнае ўтварэнне з суф. -ošb (Слаўскі, SP, 1, 78). Да латаў.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
гардэро́бм.
1. (шафа) Garderóbe f -, -n, Kléiderschrank m -(e)s, -schränke;
2. (памяшканне) Garderóbe f -, -n, Kléiderablage f -, -n;
3. (адзенне) Kléidung f -, -en, Garderóbe f
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
garderoba
garderob|a
ж.
1. гардэроб; адзенне;
letnia ~a — летні гардэроб; летняе адзенне;
2.тэатр. прыбіральня; грымёрка;
~a teatralna — грымёрны пакой; грымёрка;
3. гардэроб;
oddać płaszcz do ~y — здаць (аддаць) паліто ў гардэроб;
гл. szatnia
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)