Круці́цца ’распуснічаць (пра жанчыну)’ (Нар. сл.). Да круціць 2 (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ку́піцца ’тлець, гарэць (пра торф)’ (Сл. паўн.-зах.). Гл. ку́піць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Курлы́каць ’ствараць гукі, падобныя на «курлы» (пра жураўлёў)’ (ТСБМ). Гукапераймальнае.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ківу́нь — пра падачу знака кіўком (Нар. лекс.). Гл. ківель, ківаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

*Празале́тась, прозалетось ’тры гады таму’ (ТС). З пра- і залетась.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Рэ́хкаць ’кракаць (пра качкі)’ (ЛА, 1). Гукапераймальнае. Параўн. рохкаць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Тарну́е ’кідае (пра эпілепсію)’ (чэрв., ЛА, 3). Гл. тарнаваць 3.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

éinsinken* vi (s)

1) апуска́цца; гру́знуць

2) асяда́ць

3) патану́ць (пра судна)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

kahl a го́лы; лы́сы;

~ wérden лысе́ць;

~ fréssen* абгрыза́ць (пра с.-г. шкоднікаў)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

klírren vi бразгата́ць, бра́згаць; дзы́нкаць (пра шкло);

mit den Wáffen ~ бра́згаць збро́яй

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)