Verbum

забо́чышча ​² Месца па баках чаго-небудзь; бок старыцы (Рэч.). Тое ж забачэўе, забакі́, закаба́кі (Слаўг.), забочча (Нас., Слаўг.).

□ ур. Забочышча (луг) каля в. Заспа Рэч.

залі́вішча Паніжанае або жолабападобнае месца на схіле гары, дзе збягае патокам вада вясной ці ў час вялікіх дажджоў (Слаўг.). Тое ж вы́ліў, зале́ва, збег, плыццё (Слаўг.).

запа́дзіна

1. Упадзіна паміж узгоркамі, глыбокі роў (Слаўг.).

2. Яма на месцы ўшчыльнення свежай зямлі (Слаўг.). Тое ж за́падзь (Слаўг.), запа́длае ме́сца (Слуцк. Сержп. Прымхі, 24).

лагаві́на

1. Нізкая сенажаць у лагчыне (Сміл. Шат.); нізіннае месца (Маг. Лемц. Айк.).

2. Невялікі лог, узмежак, паша (Слаўг.). Тое ж лагавіна́, лажкаві́на́, лужкаві́на́, лагаўні́нка (Слаўг.).

лы́сіна

1. Месца, дзе качаўся конь (Хоц.).

2. Праталіна (Дубр., Слаўг., Крыч., Чэр.).

3. Абложная пясчаная зямля (Палессе Лемц. Айк.). Тое ж лысу́ха (Палессе Лемц. Айк.).

махаві́к Месца, якое парасло мохам (Слаўг.). Тое ж махаві́ца (Смален. Дабр.).

□ в. Махава́я (прыкладна з 1585 г. Махава) Чав., пас. Махава́я (1929) каля в. Лютня Краснап.

паязе́р'е Месца ўздоўж возера, па той бок яго (Слаўг.).

□ в. Паязер'е (1792 ЦДГА БССР, ф. 2349, воп. 1, спр. 1, л. 77) каля в. Шаламы Слаўг.

раса́днік

1. Абгароджанае месца, дзе сеюць расаду, вырошчваюць насенне з высадкаў (БРС). Тое ж пылыса́днік, параса́днік (Слаўг.).

2. Гадавальнік для вырошчвання садовых і дэкаратыўных дрэўцаў (Слаўг.).

старажэ́ц

1. Старое рэчышча, якое звязана з ракой (Слаўг.).

2. Месца, дзе быў вартавы пункт, пагранічны рубеж (Слаўг.).

□ ур. Старажэц (луг, старыца) каля р. Сажа Слаўг.

уру́га Выгода, прыдатнае для жыцця месца; прыволле, добрая паша (Клім. Бяльк., Лёзн., Сен., Сур., Касп., Слаўг., Смален. Дабр.). Тое ж уру́жжа, урожжа (Слаўг.), уру́нь (Міласл. Бяльк.).