Verbum

адзіна́кі, ‑ая, ‑ае.

Разм. Такі самы, аднолькавы. Звычайная, простая з’ява, Закон адзінакі для ўсіх. Колас.

пааблі́зваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Разм. Абліваць, вылізаць усё, многае або ўсіх, многіх.

паабмаро́жвацца, ‑аецца; ‑аемся, ‑аецеся, ‑аюцца; зак.

Абмарозіцца — пра ўсіх, многіх або ўсё, многае. Людзі паабмарожваліся.

паабму́львацца, ‑аецца; зак.

Разм. Абмуляцца — пра ўсіх, многіх або ўсё, многае. Паабмульваліся коні. Паабмульваліся ногі.

паадпаўза́ць, ‑ае; ‑аем, ‑аеце, ‑аюць; зак.

Разм. Адпаўзці ўбок, на нейкую адлегласць — пра ўсіх, многіх.

паадпро́швацца, ‑аецца; ‑аемся, ‑аецеся, ‑аюцца; зак.

Разм. Адпрасіцца — пра ўсіх, многіх. Дзеці паадпрошваліся ў лес.

павыле́жвацца, ‑аецца; ‑аемся, ‑аецеся, ‑аюцца; зак.

Разм. Вылежацца — пра ўсіх, многіх або пра ўсё, многае.

павыпу́чваць, ‑ае; ‑аем, ‑аеце, ‑аюць; зак., што.

Разм. Напяўшы, высунуць уперад, выпнуць — пра ўсіх, многіх.

падранцве́ць, ‑ее; ‑еем, ‑ееце, ‑еюць; зак.

Здранцвець — пра ўсё, многае або ўсіх, многіх. Рукі падранцвелі.

пазапрага́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Запрэгчы ўсіх, многіх. Мужчыны хутка пазапрагалі коней. Дайліда.