пустазе́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да пустазелля, з’яўляецца пустазеллем. Пустазельная расліна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рудзяне́ц, ‑нца, м.

Травяністая лекавая расліна сямейства складанакветных з бледнажоўтымі кветкамі; бародаўнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сіт, ‑у, М сіце, м.

Адна- і шматгадовая травяністая расліна сямейства сітавых.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ско́чкі, ‑чак; адз. няма.

Шматгадовая травяністая, з сакавітым лісцем расліна сямейства таўсцянкавых.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тысячагало́ў, ‑лову, м.

Аднагадовая травяністая расліна сямейства гваздзіковых з вялікімі ружовымі кветкамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фарбо́ўнік, ‑у, м.

Меданосная расліна сямейства крыжакветных, з лісця якой здабываюць фарбу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

цвінтарэ́й, ‑ю, м.

Травяністая лекавая расліна сямейства гарычкавых з ярка-ружовымі кветкамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чы́на, ‑ы, ж.

Адна- або шматгадовая травяністая кармавая балотная расліна сямейства бабовых.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

эфеме́р, ‑у, м.

Аднагадовая расліна сухіх мясцовасцей з вельмі кароткім вегетацыйным перыядам.

[Ад грэч. ephēmeros — аднадзённы, які хутка праходзіць.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

эфірано́с, ‑у, м.

Расліна, якая мае ў сабе эфірны алей. Вырошчванне эфіраносаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)