адыхо́дзіны, ‑дзін; адз. няма.

У выразе: на адыходзіны — тое, што і на адыход (гл. адыход).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

акруці́цца, акручуся, акруцішся, акруціцца; зак.

Разм. Тое, што і адкруціцца (у 1, 2, 4 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

амша́ра, ‑ы, ж.

Тое, што імшара. Ходзіць Боця ў чырвоных боцях па дрыгве, амшарах. Дубоўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выкры́кванне, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. выкрыкваць — выкрыкнуць.

2. Тое, што і выкрык.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вылічэ́нне, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. вылічваць — вылічыць.

2. Тое, што вылічана, вылік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выно́сны, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і выносісты. На высокай гары маячаць старыя выносныя сосны. Пестрак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абпілава́ць, ‑лую, ‑луеш, ‑луе; зак., што.

Тое, што і апілаваць. Абпілаваць бервяно. Абпілаваць металічную пласцінку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абця́жка, ‑і, ДМ ‑жцы, ж.

Тое, чым абцягнута што‑н. Крэслы са скураной абцяжкай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аві́ць, аўю, аўеш, аўе, аўём, аўяце; пр. авіў, авіла, авіло; зак.

Тое, што і абвіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

агало́швацца, ‑аецца; незак.

1. Тое, што і агалашацца (у 1 знач.).

2. Зал. да агалошваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)