regardless

[rɪˈgɑ:rdləs]

1.

adj. (of)

які́ не зважа́е на і́ншых, безува́жлівы

2.

adv.

безува́жліва; ня гле́дзячы на каго́-што

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

statutory

[ˈstætʃətɔri]

adj.

1) які́ даты́чыць зако́ну, даты́чны зако́ну

2) усталява́ны зако́нам

statutory offense — злачы́нства, за яко́е прадугле́джаная ка́ра

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

windy

[ˈwɪndi]

adj.

1) ве́траны, вятры́сты

windy weather — ве́транае надво́р’е

2) шматсло́ўны, гаваркі́, гаварлі́вы

3) які́ пу́шыць, выкліка́е га́зы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Марочлівы ’няшчыры, які хлусіць, віляе ў розныя бакі’ (Растарг.). Да марока (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Валы́ндзік ’валында, хлопчык, які не сядзіць дома’ (Нас.). Да валындацца, валандацца (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Жгіў-жгіў ’гукапераймальны выклічнік, які імітуе гук пілы’ (полац., Нар. лекс., 22).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Плы́ўкі ’плывучы, які лёгка размываецца (аб грунце)’ (ТСБМ). Да плысці, плыць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Спо́рнік ‘дамавік, які прыносіць спор’ (іўеў., Сл. ПЗБ). Да спор 1 (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Тапарня́к ’танкастволы лес, які высякалі сякерай’ (астрав., баран., Сл. ПЗБ). Гл. тапорнік.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

класі́чны, -ая, -ае.

1. гл. класіцызм.

2. Які з’яўляецца класікам (у 1 знач.); створаны класікам, класікамі.

Беларускі к. пісьменнік.

Руская класічная літаратура.

3. Які мае адносіны да старажытнай грэка-рымскай культуры; антычны.

Класічная трагедыя.

Класічныя мовы.

4. Звязаны з вывучэннем антычных моў і літаратур.

Класічная філалогія.

5. Тыповы, характэрны.

К. прыклад.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)