Расліна з драўлянымі ніжнімі і травяністымі верхнімі часткамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
санцацве́т, ‑у, М ‑цвеце, м.
Травяністая або паўкустовая расліна сямейства ладаннікавых.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сярпу́ха, ‑і, ДМ ‑пусе, ж.
Шматгадовая травяністая расліна сямейства складанакветных.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
увярэ́днік, ‑у, м.
Адна- і шматгадовая травяністая паўпаразітная расліна сямейства залознікавых.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шышня́к, ‑у, м.
Вадзяная ці балотная шматгадовая травяністая расліна сямейства сланаягаднікавых.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
плотоя́дный
1.зоол. драпе́жны;
2.бот. насякомае́дны;
плотоя́дное расте́ние насякомае́дная раслі́на;
3.перен. юрлі́вы, пажа́длівы;
плотоя́дная улы́бка пажа́длівая ўсме́шка.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
potted[ˈpɒtɪd]adj.
1. гаршко́вы, пакаёвы (пра расліны);
a potted plant гаршко́вая, пакаёвая раслі́на
2.BrE кансервава́ны;
potted meat мясны́ паштэ́т
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
фітатэрапі́я
(ад гр. phyton = расліна + therapeia = лячэнне)
лячэнне лекавымі раслінамі.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
БЕЛАКУ́ДРАНІК (Ballota),
род кветкавых раслін сям. ясноткавых. Больш за 30 відаў. Пашыраны пераважна ў Міжземнамор’і і Азіі. На Беларусі ў садах і парках, каля жылля і дарог, на засмечаных мясцінах і берагавых схілах трапляецца белакудранік чорны (Ballota nigra).
Шматгадовая травяністая раслінавыш. 20—125 см з кароткім карэнішчам. Сцябло простае або галінастае, шурпатаапушанае. Лісце круглавата-яйцападобнае, пілаватае, на чаранках. Кветкі дробныя, брудна-ружовыя, з непрыемным пахам, сядзяць на кароткіх кветаносах у шматлікіх пазушных паўпарасоніках (дыхазіях). Плод — чатырохарэшак. Лек. (выкарыстоўваецца ў нар. медыцыне) і меданосная расліна.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КАКАІ́НАВЫ КУСТ, кока (Erythroxylum coca),
кветкавая раслінасям. какаінавых. Пашыраны ў горных трапічных лясах Паўд. Амерыкі. Культывуецца ў Паўд. Амерыцы і Азіі. Лісце мае ў сабе какаін (да 1,3%) і інш. алкалоіды. З куста здымаюць за год да 5 кг сухога лісця.
Вечназялёны куст выш. да 5 м. Лісце шырокаэліптычнае, суцэльнае. Кветкі па 3—15 у пазухах лісця, дробныя, жаўтавата-белыя. Плод — ярка-чырв. касцянка. Лек.расліна (аказвае танізуючае і мясц. анестэзіруючае ўздзеянне). Пры празмерным карыстанні выклікае залежнасць (какаінізм). Выкарыстоўваецца ў медыцыне, харч. і парфумернай прам-сці.