Дасу́жы ’дасужы’ (БРС). Рус. досу́жий, укр. досу́гий. Утварэнне ад *dosǫgъ ’вольны час; час, вольны ад працы’ (гэта апошняе — дэрыват ад прасл. *dosęg(a)ti). Гл. Трубачоў, Эт. сл., 5, 81–83; Фасмер, 1, 532.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Каму́на ’група людзей, аб’яднаная для супольнага жыцця пры абагульненні працы і сродкаў вытворчасці’, ’камунізм’, ’тып гарадскога самакіравання ў сярэдневяковай Заходняй Еўропе’ (ТСБМ, Яруш.). З польск. або з рус. мовы. Першакрыніца франц. commune ’гміна, абшчына’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

энеалі́т

(ад лац. aeneus = медны + -літ)

пераходны перыяд ад неаліту да бронзавага веку, калі ўпершыню з’явіліся медныя прылады працы, медны век.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

охра́на

1. (действие) ахо́ва, -вы ж.; (защита) абаро́на, -ны ж.;

охра́на со́бственности ахо́ва ўла́снасці;

охра́на труда́ ахо́ва пра́цы;

2. (стража) ва́рта, -ты ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

подви́жка ж.

1. геол. зрушэ́нне, -ння ср.;

2. перен. зрух, род. зру́ху м.;

произошла́ значи́тельная подви́жка в рабо́те адбы́ўся зна́чны зрух у пра́цы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

absent [ˈæbsənt] adj.

1. : be absent from адсу́тнічаць;

He is absent from work today. Яго сёння няма на працы.

2. адсу́тны (пра позірк)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

severance [ˈsevərəns] n. fml

1. разры́ў;

the severance of diplomatic relations разры́ў дыпламаты́чных адно́сін

2. заканчэ́нне;

severance pay вы́плата пры звальне́нні з пра́цы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

expenditure

[ɪkˈspendɪtʃər]

n.

1) выда́так -ку m.

2) укла́д -у m., затра́та f. (ча́су, пра́цы, стара́ньняў)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

indenture

[ɪnˈdentʃər]

1.

n.

піса́нае пагадне́ньне, кантра́кт -у m. (на пра́цы, слу́жбе)

2.

v.t.

зьвя́зваць умо́ваю

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

qualification

[,kwɑ:lɪfɪˈkeɪʃən]

n.

1) кваліфіка́цыя, падрыхтава́насьць f. (да пра́цы)

2) перадумо́ва f., абмежава́ньне n.; агаво́рка f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)