tighten [ˈtaɪtn] v.
1. сціска́ць; сціска́цца
2. наця́гваць; наця́гвацца; заця́гваць; заця́гвацца;
tighten a nut hard закруці́ць га́йку да ўпо́ру;
tighten discipline падцягну́ць дысцыплі́ну
♦
tighten one’s belt зацягну́ць папру́гу, падрыхтава́цца да го́ршых часо́ў
tighten up [ˌtaɪtnˈʌp] phr. v.
1. сціска́ць, замацо́ўваць
2. станаві́цца больш пі́льным, стро́гім;
The rules were tightened up. Правілы сталі больш жорсткімі.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
адбе́гаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Разм. Не мець магчымасці больш бегаць, скончыць бегаць. Ён ужо адбегаў сваё.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мажне́ць, ‑ею, ‑ееш, ‑ее; незак.
Разм. Рабіцца, станавіцца мажным. Марыля з кожным годам яшчэ больш мажнела. Чорны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гарэлье́ф, ‑а, м.
Скульптурны твор, у якім фігура выступае над плоскасцю больш чым на палавіну свайго аб’ёму.
[Фр. haut-rélief.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вастрэ́ць, ‑эе; незак.
Станавіцца вастрэйшым. // перан. Рабіцца праніклівым, больш успрымальным. Тады вастрэў і рабіўся калючым.. позірк [Донькі]. Паслядовіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
раздрабні́цца, ‑дробніцца; зак.
1. Стаць дробным, больш дробным; раскрышыцца.
2. Тое, што і раздрабіцца (у 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падкіслі́ць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; зак., што.
Разм. Дадаць у што‑н. кіслаты; зрабіць больш кіслым. Падкісліць боршч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
палагадне́лы, ‑ая, ‑ае.
Які стаў, зрабіўся больш лагодным, памяркоўнымі. — Разведку, значыць, даручаеш мне? — спытаў палагаднелы Мазалеўскі. Грахоўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
спарне́ць, ‑ее; незак.
Разм. Рабіцца, станавіцца больш спорным (у 1 знач.). Дождж спарнее, асталёўваецца, цэдзіць роўна. Пташнікаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
стражэ́ць, ‑эю, ‑эеш, ‑эе; незак.
Станавіцца больш строгім. [Максімка] складвае накрыж рукі на грудзях, з твару стражэе. Хадановіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)