Verbum

адле́жвацца

1. гл. адлежацца;

2. перан. (ухіляцца ад працы і г. д.) sich drücken vor [von] (D) (разм.)

абры́вак м. тс. перан. Brúchstück n -(e) s, -e, Fragmént n -(e)s, -e, Fétzen m -s, -

лаві́цца (пра рыбу) ánbeißen* vi (тс. перан.);

◊

лаві́ ры́бку, як ло́віцца ́≅ trínke, wenn du am Brúnnen bist

легкава́жны

1. leicht;

2. перан. (легкадумны) únwesentlich, geríngfügig; óberflächlich (пявярхоўны);

легкава́жны аргуме́нт ein nicht ernst zúnehmendes Argumént

мякчэ́й прысл., мякчэ́йшы (выш. ст. да мякка, мяккі)

1. wéicher;

2. перан. sánfter, wéicher; náchgiebiger (пра характар)

награва́ць

1. (er)wärmen vt, erhítzen vt;

2. разм. перан. betrügen* vt, hintergéhen* неаддз. vt, ánführen vt

пахісну́ць

1. ins Wánken bríngen*, wánkend máchen;

2. перан.:

пахісну́ць стано́вішча j-s Stéllung untergráben*; erschüttern vt

перараджэ́нне н.

1. біял. Entártung f -, Áusartung f -;

2. перан. Entártung f - (адмоўнае); (géistige) Wíedergeburt f - (станоўчае)

пе́шка ж.

1. шахм. Báuer m -s, -n;

2. перан. разм. Púppe f -, -n, Marionétte f -, -n

право́браз м. літ., тс. перан. Úrbild n -(e)s, -er, Prótotyp m -(e)s, -e, Vórbild n