Verbum

анлайнавы слоўнік

дрыгатлі́вы

1. (які ўздрыгвае) bébend, zítternd;

дрыгатлі́вымі рука́мі mit zítternden Händen;

2. (трапяткі, мігатлівы) zúckend; fláckernd, flímmernd;

дрыгатлі́вая све́чка fláckernde Kérze;

дрыгатлі́выя во́дбліскі агню́ der zúckende Wíderschein des Féuers

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

жыццёвы

1. (які адносіцца да жыцця) Lébens-;

жыццёвы шлях Lébensweg m -(e)s, -e;

2. (важны) lébenswichtig, aktuéll; lébensnah, lébens¦echt (праўдападобны);

жыццёвае пыта́нне lébenswichtige Fráge;

жыццёвая сітуа́цыя lébensnahe Situatión

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

све́цкі уст.

1. (не царкоўны) wéltlich; Láien-; profán;

све́цкая ўла́да wéltliche Macht;

2. (вытанчана выхаваны, які адпавядае патрабаванням свету) mondän, Welt-;

све́цкая жанчы́на Wéltdame f -, -n; Mondäne f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

perennial

[pəˈreniəl]

adj.

1) які́ ця́гнецца, трыва́е ўве́сь год; які́ не перасыха́е ўле́тку (пра струме́нь)

2) ве́чны; неўвяда́льны (пра красу́)

3) Bot. шматгадо́вы (пра расьлі́ны)

perennial garden plants — шматгадо́выя садо́выя расьлі́ны

шматгадо́вая расьлі́на

Roses are perennials — Ру́жы — шматгадо́выя расьлі́ны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

прича́стный^II (имеющий отношение) які́ (што) ма́е дачыне́нне (да каго, да чаго), які́ (што) прычыня́ецца (да каго, да чаго); заме́шаны (у чым); звя́заны (з чым);

быть прича́стным к иску́сству мець дачыне́нне (прычыня́цца) да маста́цтва;

быть прича́стным к де́лу быць заме́шаным у спра́ве;

быть прича́стным к чему́-л. мець дачыне́нне (прычыня́цца) да чаго́-небудзь;

он к ним не прича́стен ён з і́мі не звя́заны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Мірс ’страх, які даводзіць чалавека да непрытомнасці’ (Карскі, Труды). Балтызм, які Карскі (там жа, 393) супастаўляе з літ. mirksóti, mirksaũ ’сядзець з напаўрасплюшчанымі вачамі’ або з mir̃ti ’паміраць’. Лаўчутэ (Балтизмы, 145) адносіць гэту лексему да слоў, паходжанне якіх аргументавана недастаткова.