Verbum

зду́хавіна

1. Нізкае месца на полі, дзе вымякае або вымярзае засеў (Бабр. Нас.).

2. Твань, дрыгва, зыбкае, непраходнае балота; непраходнае месца на балоце, дзе прабілася крыніца (Ашм., Івац., Кар., Навагр. ДАБМ). Тое ж зду́ха (Пруж. ДАБМ), зды́хавіна (Ганц. ДАБМ).

абва́льня Месца, дзе абваліўся стромы бераг ракі, кар'ера, ямы (Слаўг.).

□ ур. Абвальня каля р. Проні Слаўг.

бук Месца, куды падае вада з млынавага кола, ад чаго дно вадаспада робіцца глыбокім (Грыг. 1850).

вало́тніца Месца, дзе размешчана група курганаў-валатовак (Віц. Рам. Мат.).

□ ур. Валотніца (лес) у Веліжскім пав.

ваўкаўня́

1. Яма для лоўлі ваўкоў (БРС).

2. Небяспечнае месца (Нас.).

□ ур. Каля Ваўкаве́нькі Стаўбц. (Прышч.).

вудо́ба Месца, дзе побач з населеным пунктам знаходзіцца поле, лес, луг, папас і рэчка (Рэч., Слаўг.).

вы́стай

1. Абгароджанае месца для жывёлы ў полі або ў лесе (Уш.).

2. Стары лес (Слаўг.).

гачо́к

1. Невялікі ўчастак зямлі (Нас.).

2. Неглыбокае месца ў рацэ, дзе намыта пясчаная каса (Навагр.).

заазяры́шча Месца за былым возерам, каля азярышча (Слаўг.). Тое ж завозірышча, зазе́рышча, завазе́рычча, зазе́рнішча, зазяроўе (Слаўг.).

задубы́ Месца па той бок дубоў, за дубамі (Слаўг.).

□ в. Задубы (1800) каля в. Літвінавічы Гом.